สถานการณ์นี้มีเนื้อหาดังต่อไปนี้: ข่มขู่กรรโชก
ลอนดอน ค.ศ. 1816: ปีที่ไร้ฤดูร้อน
เป็นฤดูใบไม้ผลิที่หนาวที่สุดเท่าที่ใครจะจำได้ หิมะจากทวีปอเมริกามาถึงอังกฤษแล้ว แม่น้ำเทมส์ยังเย็นยะเยือกในเดือนเมษายน ข้าวสาลีกำลังล้มตาย และกองไฟกลางแจ้งที่วอกซ์ฮอลล์รู้สึกเหมือนการแสดงออกของการท้าทาย ในเมย์แฟร์ ตลาดยังดำเนินต่อไปไม่หยุดหย่อน เพราะฤดูสังคมไม่สนใจว่าจักรวาลกำลังจะดับสูญ ตราบใดที่ยังมีการส่งคำเชิญออกไป
สังคมชั้นสูง (the ton) ดำเนินไปด้วยสามสกุลเงิน: ชาติกำเนิด เส้นสาย และชื่อเสียง คุณงามความดีของผู้หญิงคือธนาคารของเธอ — และคุณงามความดีนั้นไม่ใช่ร่างกายของเธอ แต่เป็นภาพลักษณ์ของมัน ช่วงเวลาประมาทครั้งเดียวหลังประตูที่แง้มอยู่สามารถปลดเปลื้องการแต่งงาน รายได้ และฐานะของเธอได้ภายในหนึ่งสัปดาห์ เพราะความต่างระหว่างงานแต่งงานกับความพินาศมักอยู่ที่คำให้การของคนรับใช้เพียงคนเดียว
ฤดูกาลแห่งความหายนะ ยื่นมีดเล่มเดียวกันให้นีทั้งสองด้าน บิดาของคุณ ทนายความที่มีชื่อเสียง ถูกแขวนคอเมื่อหกปีก่อนในข้อหาฉ้อโกงที่เขาไม่ได้ก่อ: จดหมายเครดิตที่สั่งจ่ายจากบัญชีของกองทัพเรือสำหรับเรือชื่อ ไซเรน ซึ่งไม่เคยถูกสร้าง ชื่อเสียงถูกทำลาย ที่ดินถูกขาย และคุณกับน้องสาวถูกมาร์ควิสแห่งเดียร์เฮิสต์รับมาเป็นเด็กในความปกครอง — ชายที่ถือสินสอดของคุณ ได้กู้ยืมโดยใช้มันค้ำประกันไปแล้ว และมีแผนของตัวเองสำหรับคุณทั้งสอง
คุณมีเวลาหนึ่งฤดูสังคมที่จะแต่งงานอย่างมีเกียรติ มีสินสอดหนึ่งก้อนที่อยู่ในมือชายอื่นทั้งหมด มีน้องสาวหนึ่งคนที่ปล่อยให้ลงเอยเป็นคนรับใช้ไม่ได้ และมีความสงสัยอันไม่สบายใจหนึ่งอย่างที่คุณสะสางไม่ได้: ว่าบิดาของคุณเป็นชายซื่อสัตย์เพียงคนเดียวในธุรกรรมทั้งหมดนั้น
ฤดูสังคมคือการสอบสาธารณะ
งานบอล งานเลี้ยงอาหารค่ำ โอเปร่า การเดินเล่นในสวนสาธารณะ งานปาร์ตี้ที่คฤหาสน์ชนบท ใครเต้นรำกับใคร ใครกลับบ้านก่อนกับใคร และใครถูกเห็นว่าทำอย่างใดอย่างหนึ่งนั้นเป็นข้อมูลสาธารณะ — และทั้งหมดถูกอ่านโดยผู้คนที่มีความจำยาวนานและไม่มีอะไรอื่นให้ทำ
จดหมายคือภาษาที่แท้จริง
ข้อความที่วางบนถาดสามารถเริ่มต้นความพินาศหรือหยุดยั้งมันได้ คำเชิญ ใบสำคัญ คู่สัญญาแต่งงาน และหลักฐาน ล้วนเดินทางในรูปกระดาษพับ และไม่ช้าก็เร็ว ทุกคนในเมย์แฟร์ก็อ่านจดหมายโต้ตอบของคนอื่นทุกคน
ความจริงยังอยู่ในกล่องที่ไหนสักแห่ง
สัญญาของผู้รับเหมาก่อสร้างตัวจริง จดหมายเครดิตฉบับที่สอง และชื่อของชายที่ดึงเงินออกจากบัญชีของกองทัพเรือ สามคนถือชิ้นส่วนของมันไว้: ดยุกแห่งรอธเบอรี มาร์ควิสแห่งเดียร์เฮิสต์ และนักเขียนนิรนามที่ทุกครัวเรือนในลอนดอนอ่านพร้อมอาหารเช้า
ภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกตอนเปิดเรื่อง: หนึ่งฤดูกาล ห้าวิธีเริ่มต้น
เรื่องราวของคุณเริ่มต้นในวันที่ 9 เมษายน 1816 เวลา 20:15 ณ งานบอลใหญ่ครั้งแรกของ ฤดูกาล ระบบจะสุ่มเลือกหนึ่งในห้าฉากเปิดเรื่อง ดังนั้นจึงไม่มีฤดูกาลไหนที่เริ่มต้นเหมือนกัน:
- สถานการณ์ที่ทำให้เสื่อมเสีย (ไม่ยินยอม): มิสเตอร์เกรนจ์ได้จัดฉากให้ถูกพบพร้อมกับคุณในห้องสมุด — ประตูแง้มไว้ จ้างคนรับใช้ให้พาพยานมา เขาตั้งใจจะสอดมือเข้าไปใต้ชุดของคุณตอนที่ประตูเปิด ดังนั้นทางเลือกคือการแต่งงานอย่างเสื่อมเสียหรือไม่ก็ไม่มีอะไรเลย และเขาไม่สนใจคำตอบของคุณ
- ข้อตกลงของดยุก: คนรับใช้มาส่งข้อความตอนเที่ยงคืน: ห้องรับแขกสีฟ้าห้องเล็ก คนเดียว รอธบรีมีหลักฐานที่จะล้างมลทินให้ชื่อของคุณพ่อและจะมอบให้ — ถ้าคุณยอมให้ลอนดอนทั้งเมืองเชื่อว่าเขากำลังจีบคุณ และใช้คืนนี้ในห้องนั้นโดยปิดประตูขณะที่บ้านหลับ
- ข้อความจากเจ้าสำราญ: บนหมอนของคุณในงานปาร์ตี้ที่บ้านพัก ต้วนเขียนอย่างไม่ใส่ใจ: เรือนส้ม เที่ยงคืน ใส่ชุดสีเขียว ลอร์ดนาธาเนียล แอชเวิร์ธรออยู่ระหว่างต้นเลมอนด้วยตะเกียงที่หรี่ลง บอกคุณตรงๆ ว่าเขาต้องการอะไร และยอมรับว่าเขาไม่สามารถเสนอการแต่งงานได้
- ราคาของผู้อุปถัมภ์: เลดี้คอร์เดเลีย เว็กซ์ฟอร์ดเสนอบัตรเชิญ การคุ้มครอง และการอุปถัมภ์การเปิดตัวในสังคมของคุณน้องสาวให้คุณ — แลกกับการที่คุณต้องยั่วยวนดยุกแห่งรอธบรีให้เธอ รายงานทุกคำที่เขาพูด และอนุญาตให้เธอชมครั้งแรกจากหลังฉากกั้น
- ราคาของปากกา: มิสพรูเดนซ์ สเคฟฟิงตัน ผู้เป็น 'เลดี้กอสซิป' มีครึ่งหลังของคดีของคุณพ่อในกล่องที่ล็อกไว้ และจะตีพิมพ์ไม่ว่าอย่างไร สิ่งที่เธอต้องการก่อนคือความจริงทั้งหมด ที่บอกกับเธอด้วยตัวเอง ตลอดทั้งคืน
อิสระของตัวละครเอก & คำแนะนำคุณลักษณะ
ตัวละครเริ่มต้นคือ เอลีนอร์ แอชบี อายุยี่สิบสี่ปีและผ่านมาหกฤดูกาลในความเสื่อมเสียที่เธอไม่ได้ก่อ — และสถานการณ์ถูกเขียนขึ้นโดยให้ตัวละครเอกมีความกำกวมอย่างสมบูรณ์ ตำนาน ความรัก และตัวละครอื่นๆ ติดตามตัวละครเอกได้ทุกเพศ: เด็กชายในความดูแลของมาร์ควิสก็อ่านได้อย่างสมบูรณ์แบบ และการพบปะกับเพศเดียวกันก็เปิดรับเต็มที่เมื่อใดก็ตามที่คุณเป็นผู้เริ่ม เปลี่ยนชื่อ อายุ เพศ และรูปลักษณ์ได้อย่างอิสระ
สังคมชั้นสูง (the ton) คือห้องที่เต็มไปด้วยผู้คนกำลังตัดสินว่าคุณมีค่าแค่ไหน และพวกเขาตัดสินจากหู เสน่ห์คือบทสนทนาที่ฉับไว การจากไปอย่างสง่างาม ความสามารถในการเป็นที่ชื่นชอบของคนที่ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ชอบคุณ และเป็นสิ่งเดียวที่เคยทำให้ดยุกเปลี่ยนใจ
ไม่มีใครในโลกนี้พูดสิ่งที่พวกเขาหมายความ การรับรู้จับสิ่งที่ดยุกหยุดตัวเองไม่ให้พูด คนรับใช้คนไหนถูกจ้าง จดหมายของคุณพ่อฉบับไหนกล่าวถึงไซเรน และใครกันแน่ที่ยืนอยู่ในประตูมองอยู่
ปริศนาในที่นี้คือเอกสาร: จดหมายเครดิต บัญชีทรัพย์สินที่ละเว้นสัญญา และลายเซ็นที่ไม่ตรงกัน สติปัญญาทำให้คุณอ่านข้อตกลงเพื่อห ากับดักที่ซ่อนอยู่ ตีราคาสินสอดของตัวเอง และโต้แย้งชนะผู้ชายที่แขวนคอพ่อของคุณ
ลอนดอนในยุคผู้สำเร็จราชการไม่ใช่ที่ปลอดภัยสำหรับผู้หญิงที่ไม่มีผู้คุ้มครอง: ห้องสมุด รถม้าบนถนนมืด การล่าสัตว์ ระเบียงในจังหวะที่ผิด ความคล่องตัวตัดสินว่าสถานการณ์ที่ทำให้เสื่อมเสียจะเกิดขึ้นกับคุณหรือกับผู้ชายที่จัดฉากมันขึ้นมา
ตัวละคร: เก้าคนที่จะกำหนดฤดูกาลของคุณ
เย็นชา แม่นยำ และรอบรู้จนน่ากลัว เขาพูดน้อยกว่าทุกคนในห้องและหมายความทุกคำที่พูด ไม่จีบ ไม่แก้ตัว และไม่เคยขอสิ่งที่เขาไม่ยินดีจ่ายอย่างซื่อสัตย์แม้แต่ครั้งเดียว เขาถือเอกสารที่จะล้างมลทินให้พ่อของคุณ และถือมันมาแล้วหกปี
เสเพลตัวจริงและเพื่อนแท้ตัวจริง เขาพูดความจริงในห้องที่ความจริงเป็นเรื่องถึงตาย ใช้เวลาสิบปีเก็บความลับของ Rothbury และจะไม่แสร้งว่าความตั้งใจที่มีต่อคุณนั้นสูงส่ง — ซึ่งทำให้เขาเป็นผู้ชายที่ซื่อสัตย์ที่สุดใน Mayfair
อบอุ่น ปากโป้ง และกล้าหาญกว่าที่เห็น เธอรับคุณเป็นพวกภายในหนึ่งชั่วโมง ปกป้องคุณเสียงดังในห้องที่คุณไม่ได้อยู่ และส่งต่อข่าวลือด้วยความแม่นยำที่ไม่มีใครสอนให้เธอควบคุม เธอคือประตูของคุณไปสู่ทุกห้องรับแขกใน Mayfair
ฉลาดหลักแหลม ไร้ความปรานี และบันเทิงใจจริง ๆ เธอเปิดตัวฤดูกาลมาแล้วสิบเอ็ดครั้งและฝังศพสามีไปสี่คน และเธอมองการแต่งงานเป็นตลาด คุณธรรมเป็นเงินตรา และการจัดการทั้งหมดเป็นสุขนาฏกรรมที่แสดงเพื่อความบันเทิงของเธอ
อดทน โลภมาก และไร้ยางอายโดยสิ้นเชิง เขาสร้างทรัพย์สมบัติจากการให้กู้ยืมแก่สุภาพบุรุษที่จ่ายไม่ได้ และเขาเก็บบ้านของพวกเขา ทายาทหญิงของพวกเขา และคะแนนเสียงของพวกเขาตามลำดับนั้น เขาตัดสินใจแล้วว่าลูกสาวของทนายความที่ล่มจมคือภรรยาที่น่านับถือซึ่งถูกที่สุดในลอนดอน
ดื้อรั้น ตลก และช่างสังเกตกว่าที่ใคร ๆ ให้เครดิต เธอตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ถูกยกให้แต่งงานเพื่อช่วยใคร แอบแลกจดหมายกับร้อยโทไร้เงินคนหนึ่ง และแอบอ่านเอกสารของพ่อคุณลับหลังคุณ
เย็นชา ซื่อสัตย์ และไม่สะดุ้งกับเรื่องใด ๆ เธอรู้ดีว่าผู้ชายทำอะไรเมื่อเทียนใกล้ดับ และรู้แน่ชัดว่าเมื่อไรควรเคาะประตูและเมื่อไรไม่ควร เธอเก็บจดหมายจากชายที่ให้การปรักปรำพ่อของคุณไว้มาหกปี และจะนำมันออกมาเมื่อถึงเวลาที่สำคัญ
เฉียบแหลม ช่างจับตา และโกรธมากกว่าที่เธอดู เธอตีพิมพ์ในนาม 'Lady Gossip' เพราะชื่อผู้ชายขายคอลัมน์ได้ ส่วนชื่อผู้หญิงเชิญให้ถูกประจาน เธอมีหลักฐานครึ่งหนึ่งของคดีพ่อคุณอยู่ในกล่องล็อก และรอมาสองปีให้คนจากครอบครัวมาถาม
อัธยาศัยดี ขี้เกียจ และน่าดูหมิ่นอย่างเงียบ ๆ เขาใช้เวลาสิบปีขายอนาคตชิ้นเล็ก ๆ ของคนอื่นเพื่อรักษาภาพลักษณ์ของบ้านหลังใหญ่ เขาคือข้อต่อที่อ่อนที่สุดในโซ่ทั้งเส้น แตกหักได้ง่ายที่สุด และรักคุณจริง ๆ ในแบบที่คนรักนาฬิกาที่ยังเดินได้เรือนหนึ่ง
นอกเหนือจากตัวละครที่ตั้งไว้ AI จะสร้างคนอื่น ๆ ขึ้นมา: ผู้อุปถัมภ์หญิง นักล่าเงินสินสอด ผู้ให้กู้เงิน นักสืบโบว์สตรีต สาวใช้ที่ได้ยินทุกอย่าง และชายที่ร่วมเป็นคณะลูกขุนในคดีพ่อของคุณ
ข้าวของเริ่มต้น & เศรษฐกิจแห่งชื่อที่ล่มสลาย
คุณเริ่มต้นด้วยเงิน 140 — เงินช่วยเหลือก้อนเล็ก ๆ ที่เก็บไว้ในกล่องงานเย็บปัก และตู้เสื้อผ้าที่ดูพอไหวในแสงเทียน:
- ชุดเดรสกลางวันผ้ามัสลิน — มัสลินสีขาวที่แขนถูกตกแต่งใหม่ถึงสองครั้งเพื่อให้ดูใหม่กว่าความจริง ในแสงกลางวันมันหลอกตาไม่ได้ (มูลค่า 25)
- ชุดบาลกาวน์ (สีเขียวอ่อน) — ตัดตามแฟชั่นปัจจุบัน จ่ายด้วยไข่มุกเม็ดสุดท้ายของแม่ สิ่งเดียวที่คุณมีซึ่งดูเหมือนเงิน (มูลค่า 180)
- พัดงาช้าง — ซ่อนปาก อาการเขิน และเสียงหัวเราะ ตามลำดับนั้น และสุภาพสตรีทุกคนในท็อนอ่านภาษาของมันได้คล่อง (มูลค่า 15)
- ภาพย่อของบิดา — ห้อยบนริบบิ้นใต้เสื้อผ้า ด้านหลังมีรอยขีดด้วยเข็มหมุด: นางเงือก ตัวอักษรตัวที่สี่ ฮาร์เกรฟรู้ (ไอเทมเควสต์)
- มัดจดหมายของบิดา — จดหมายสิบเอ็ดฉบับจากชายที่ถูกแขวนคอถึงบุตรสาว สี่ฉบับกล่าวถึงนางเงือกและช่างก่อสร้างที่ไม่เคยได้รับค่าจ้าง (ไอเทมเควสต์)
- กระเป๋าถือลูกปัด — ผ้าเช็ดหน้า ขวดเกลือดม เหรียญไม่กี่เหรียญ และจดหมายที่คุณยังไม่ตัดสินใจว่าจะส่งอย่างไร (มูลค่า 30)
- นิยายโกธิกที่มุมหน้ากระดาษพับงอ — เร้าใจจนน่าอับอาย ยืมมาแล้วไม่เคยคืน และเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้น้องสาวของคุณสงบลงได้อย่างแน่นอน (มูลค่า 5)
เงินซื้อถุงมือ การเช่าเก้าอี้ และที่นั่งดี ๆ ในโรงโอเปร่าได้ ทุกสิ่งที่มีความหมายจริงในซีซันนี้ — การแนะนำตัว บัตรอนุญาต ข่าวลือที่ถูกฆ่าเสียก่อนแพร่กระจาย ความสนใจของผู้พิพากษา — ซื้อด้วยบุญคุณ และทุกคนในเมย์แฟร์ต่างมีสมุดบัญชี
ธีมสำหรับผู้ใหญ่ โรแมนซ์ & กฎของท็อน
- การยับยั้งคือความเร่าร้อน คำสั่งของสถานการณ์นี้เองเรียกร้องให้เป็นความแผดเผาแบบค่อยเป็นค่อยไป: ถุงมือ สายตาที่ส่งข้ามห้องเต้นรำ ระยะห่างที่มือหนึ่งสามารถเคลื่อนได้ในที่สาธารณะ การพบกันเต็มรูปแบบครั้งแรกอยู่ในราวหนึ่งในสามของเรื่อง ไม่ใช่ในฉากเปิด และความต้องการนั้นต้องแลกมาด้วยความอดทนก่อน
- โลกภายในต้องมาก่อนเสมอ การกระทำ ความคิด ความรู้สึกทางกาย ความต้องการ ความกลัว — ในจังหวะสั้นสลับกัน ในโลกที่ไม่มีอะไรพูดออกมาดัง ๆ สิ่งที่ไม่ได้พูดคือครึ่งหนึ่งของการสนทนา และสถานการณ์นี้สั่งให้ผู้ดำเนินเกมเขียนมันออกมา
- ต้องห้ามเพราะชนชั้นพอ ๆ กับเพราะความปรารถนา ดยุกกับลูกสาวของชายที่ถูกแขวนคอ ชายเจ้าสำราญที่ไม่ยอมเสนอแต่งงาน ผู้อุปถัมภ์หญิงที่อยากเฝ้าดู ผู้ปกครองที่ครอบครองสินเดิม มีข้อห้ามที่มีชีวิตอยู่ในทุกฉากที่คุณมีร่วมกับใครสักคน และมันทำหน้าที่ที่เนื้อหาชัดเจนทำไม่ได้
- ความยินยอมในฐานะการเจรจาที่กระซิบ เมื่อคนสองคนต้องการกันและกัน พวกเขาพูดออกมาว่าอะไรได้รับอนุญาตคืนนี้ อะไรต้องรอ และอะไรต้องไม่ถูกบอกเล่า — ไม่มีการตัดภาพไปดำ และไม่มีถ้อยคำอ้อมแอ้มแบบเขินอาย; การกระทำถูกเรียกชื่อตรง ๆ
- ความมืดและผลที่ตามมา เจ้าหนี้ที่จัดฉากให้ถูกพบอยู่กับคุณ ชายเจ้าสำราญที่ไม่เคยถูกปฏิเสธ รถม้าบนถนนมืด การบีบบังคับและการพยายามข่มขืนเป็นส่วนหนึ่งของโลกนี้ เขียนอย่างไม่หวั่นไหว และไม่ถูกคลี่คลายให้กลายเป็นโรแมนซ์
- คำเตือนเนื้อหา การทำลายชื่อเสียง การบังคับแต่งงานและการแบล็กเมล พฤติกรรมหมกมุ่น เซ็กซ์แบบชัดเจน การพยายามข่มขืน ความโหดร้ายทางชนชั้นและหนี้สิน ความโศกเศร้าและการประหารชีวิตโดยมิชอบ และบรั่นดีอีกมากมาย
และมันคือโรแมนซ์: มันจบตรงที่เรื่องที่ดีที่สุดจบ — การเลือกที่ทำอย่างอิสระ ชายที่พิสูจน์ว่าเขาสามารถถูกเลือกได้ ไม่ใช่แค่ถูกเชื่อฟัง ชื่อที่ได้รับการฟื้นฟูหรือจงใจละทิ้ง และชีวิตที่คุ้มค่ากับเรื่องอื้อฉาว