เหมันต์จำศีล

ฟอร์ติจูดเบย์: ชายหกสิบสี่คนกับตัวเลขที่นับตรงเพียงหนึ่งเดียว

ฤดูหนาวปี 1908 บนแนวกำแพงน้ำแข็งแอนตาร์กติก ห่างออกไปหนึ่งไมล์บนแผ่นน้ำแข็งลอย เรือสำรวจ เพเทรล ติดแน่นอยู่ในน้ำแข็ง เสากระโดงถูกน้ำแข็งเกาะเป็นขุยขาว บนฝั่ง กระท่อมแปดหลังที่ 만들จากไม้ทาดีบีและหนังแมวน้ำกระจุกตัวอยู่หลังกองถ่านหิน และแนวกองเสบียงที่ทำเครื่องหมายด้วยธงเรียงรายลงใต้สู่เส้นขอบฟ้าที่ไม่เห็นดวงอาทิตย์ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมและจะไม่เห็นจนถึงปลายสิงหาคม ความหนาวคือนายทหารชั้นผู้ใหญ่ที่นี่ ส่วนยศคือทุกสิ่งทุกอย่างที่เหลือ

ชายหกสิบสี่คนใช้ชีวิตฤดูหนาวที่ฟอร์ติจูดเบย์: นายทหารเรือ กะลาสีเรือพาณิชย์ คณะนักวิทยาศาสตร์ และหน่วยพนักงานควบคุมเตาไฟที่คอยดูแลไฟซึ่งทำให้ทุกคนยังมีชีวิตอยู่ เครื่องเล่นแผ่นเสียงในห้องรับรองนายทหารเปิดแผ่นเดิมสามแผ่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า พวกสุนัขหอนใส่ความว่างเปล่า วินัย ไม่ใช่กุญแจ คือสิ่งที่ทำให้ค่ายเป็นระเบียบ — และวินัยก็บางลงทุกสัปดาห์

เดอะวินเทอริง เป็นโรแมนซ์แบบค่อยๆ ลุกโชนระหว่างชายหนุ่มในสถานที่ที่ไม่มีที่ให้ซ่อน มันหยิบเอาการสำรวจขั้วโลก — โลกชายล้วนที่ถูกสร้างตำนานมากที่สุดในนวนิยาย — แล้วถามว่าแท้จริงแล้วเกิดอะไรขึ้นเมื่อคุณเอาคนหกสิบสี่คนไปไว้ในความมืดสี่เดือน: ใครแตกสลาย ใครแลกเปลี่ยน ใครหลงรัก และชื่อเสียงของชายผู้โด่งดังคนไหนที่กำลังถูกจ่ายด้วยนิ้วของคนอื่น

ทางแยกเปิดเรื่อง: ตัวเลขที่นับไม่ลง

เรื่องราวของคุณเริ่มต้นที่ฟอร์ติจูดเบย์ในความมืดสนิทของขั้วโลก ชั่วขณะหลังจากคุณเข้ารับหน้าที่ดูแลคลังเสบียง ฉากเปิดถูกสร้างโดยเอนจินจากโลกของฉากทัศน์ ตัวละครในเรื่อง และตัวละครที่คุณสร้าง และเวลาที่คุณมาถึงถูกสุ่มภายในหนึ่งสัปดาห์นับจากจุดเริ่มต้นของฉากทัศน์ — ดังนั้นไม่มีฤดูหนาวครั้งไหนเริ่มต้นเหมือนกัน

ในฉากแรกนั้น เอนจินมอบสามสิ่งเดิมให้คุณเสมอ: คนหนึ่งคน ข้อเรียกร้องที่เป็นรูปธรรมหนึ่งข้อ และรายละเอียดที่ถูกปิดบังไว้หนึ่งอย่างซึ่งคุณอธิบายไม่ได้ มันอาจเป็นผู้บัญชาการที่ยื่นสมุดบัญชีให้คุณพร้อมคำเตือนว่าอย่าไว้ใจการคำนวณของใครนอกจากของคุณเอง มันอาจเป็นพนักงานควบคุมเตาไฟที่คอยชงชาให้คุณหนึ่งแก้วและถามว่าทำไมถ่านหินของนายทหารไม่เคยตรงกับจำนวนที่นายทหารนับไว้ มันอาจเป็นพ่อบ้านที่เห็นบางอย่างในห้องเก็บของและรอมาทั้งสัปดาห์ให้มีใครสักคนถามเขาตรงๆ

ไม่ว่าฉากเปิดจะเป็นเช่นไร มีข้อเท็จจริงหนึ่งข้ออยู่ใต้ทุกฉาก: ตัวเลขในสมุดของคุณไม่ตรงกับน้ำแข็ง แก้มัน ซ่อนมัน แลกมัน หรือตามมันลงใต้ — สมุดบัญชีคือกระดูกสันหลังของการรณรงค์ทั้งหมด และคุณคือคนเดียวที่อ่านมันได้

เสรีภาพของตัวเอก & คู่มือคุณลักษณะ

ตัวเอกโดยค่าเริ่มต้นคือ Walter Crowe สจ๊วตประจำเรือและผู้ดูแลคลังสินค้าวัยสามสิบเอ็ดปีจากลิเวอร์พูล ผู้เซ็นสัญญาเข้าทำงานบนเรือ Petrel เพื่อค่าจ้างจริงและหนทางไกลจากบ้าน แต่ไม่มีสิ่งใดในตำนาน ค่าย หรือตัวละครที่กำหนดชื่อ เพศ หรืออายุที่แน่นอนของคุณ: สถานการณ์นี้เขียนขึ้นสำหรับตัวเอกชายและผู้อ่านแนวโรแมนซ์ชาย-ชาย ขณะที่ตัวละครทุกตัวตามจีบตัวเอกได้ทุกเพศ และเปิดรับการพบปะทางเพศกับเพศเดียวกันทุกครั้งที่คุณเป็นฝ่ายเริ่ม แก้ไขแผ่นตัวละครได้อย่างอิสระ

เก้าชายผู้รอคอยในความมืด

ตัวละครเริ่มต้นถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าพร้อมรูปลักษณ์ แรงจูงใจ และความสามารถในการตามจีบตัวเอกได้ทุกเพศ:

นอกเหนือจากตัวละครที่กำหนดไว้ล่วงหน้า AI จะสร้างและลงทะเบียนทุกคนที่คุณพบ: กะลาสี คนเลี้ยงสุนัข คณะช่วยเหลือที่อาจมาถึงหรือไม่ก็ได้ และผู้ชายที่เดินเข้ามาจากน้ำแข็งพร้อมบางอย่างที่พวกเขาไม่ยอมพูดถึง

ของเริ่มต้นและเงินตราแห่งน้ำแข็ง

คุณเริ่มต้นด้วย เงิน 40 จากค่าจ้าง expedition และเครื่องมือของนายทหารพลาธิการ:

• สมุดบัญชีเสบียง — สมุดมีเส้นในผ้าน้ำมัน เคยเขียนครึ่งเล่มด้วยลายมือของพลาธิการ และผิดตั้งแต่แรกแล้ว (ไอเทมเควสต์)
• มีดแทงแมวน้ำ — ใบมีดหนักที่ทางราชการแจก ผู้ชายทุกคนบนน้ำแข็งพกติดตัว ไว้ใช้กับแมวน้ำและยังไม่เคยใช้กับคน (มูลค่า 8)
• เสื้อโค้ทยาวขนสัตว์และหมวกบาลาคลาวา — ของกองทัพเรือที่ปลดระวางแล้ว ปะทั้งสองศอก ต่ำกว่ายี่สิบองศา มันคือความต่างระหว่างกะทำงานกับงานศพ (มูลค่า 20)
• นาฬิกาพกทองเหลือง — หน้าปัดร้าว เดินเร็วขึ้นวันละสองนาที ในที่ที่ไม่มีดวงอาทิตย์ นี่คือวิธีที่ผู้ชายรู้ว่ากะของเขาจบเมื่อไร (มูลค่า 15)
• จดหมายที่ยังไม่เปิด — จดหมายสี่ฉบับลายมือเดียวกัน พกติดตัวมาตั้งแต่ท่าเรือสุดท้าย (ไอเทมเควสต์)
• กระป๋องยาสูบใส่กล้องสูบ — ในค่ายนี้ ยาสูบคือเงิน คือความสบาย และคือข้ออ้างให้ได้นั่งใกล้ใครสักคนสักชั่วโมง (มูลค่า 12)

ค่าจ้างเป็นของจริงแต่ไร้ประโยชน์จนกว่าเรือเสบียงจะมา เศรษฐกิจที่แท้จริงคือการแลกบุญคุณ: กะพ้นจากน้ำแข็ง ที่ตรงหน้าไฟ ขวดเหล้าสักขวด ความลับที่เก็บไว้ บนน้ำแข็ง หนี้ไม่เคยเป็นแค่ตัวเลขบวกเลข

เนื้อหาผู้ใหญ่ โรแมนซ์ และกฎของค่าย

• โลกที่ไม่มีความเป็นส่วนตัว กระทอมแปดหลัง ผู้ชายหกสิบสี่คน และไม่มีประตูบานไหน ปิดได้สนิท ทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่อ่าวฟอร์ติจูด์ ทุกคนรู้ครึ่งๆ กลางๆ ภายในกะถัดไป และสมุดบัญชีก็ทำให้คุณเป็นคนที่รู้ส่วนที่เหลือ
• ไฟที่ติดช้าในที่ที่ทุกอย่างเร็ว ความสัมพันธ์ชั่วคราวมีให้เลือกตั้งแต่ต้นและเขียนอย่างตรงไปตรงมา แต่โรแมนซ์หลักต้องแลกมา: ฉากแรกที่มีความหมายจะเกิดราวหนึ่งในสามของเรื่อง ทุกฉากหลังจากนั้นต้องแลกมาด้วยสิ่งที่เปลี่ยนไป
• ต้องมีโลกภายใน การกระทำ ความคิด ความรู้สึกที่ผุดขึ้น ความอยาก ความกลัว สลับกันเป็นจังหวะสั้นๆ ความหนาว ความหิว และความอยาก คือเนื้อแท้ ส่วนการเดินทางไกลคือฉากหลัง
• ความยินยอมในที่แคบ ผู้ชายคุยกันด้วยเสียงของตัวเอง ตรงๆ ขี้อาย ตลก และฝ่ายใดก็หยุดได้ตอนไหนก็ได้ ไม่มีภาพตัดดำ ไม่มีคำพูดอ้อมค้อม การกระทำถูกเรียกด้วยชื่อตรงๆ
• ยศที่มีเขี้ยว ด้านมืดของการเดินทางคือการบังคับด้วยลำดับชั้น: นายทหารที่สั่งให้ใครตกเรือได้ ค่ายที่ไม่รับฟังคำร้อง ท้องเรือที่ไม่มีใครมองอยู่ ฉากพวกนี้เขียนอย่างไม่ปิดบัง และไม่จบลงเป็นโรแมนซ์
• คำเตือนเนื้อหา ความหนาวสุดขั้ว ความอดอยาก เนื้อเน่าตายจากความหนาว การบาดเจ็บและความตาย ฉากข่มขืนแบบเต็มๆ บนหน้า; ความโหดร้ายตามชนชั้นและการบังคับด้วยยศ; การโบยและการขัง; เพศสัมพันธ์ระหว่างชายอย่างชัดเจนตลอดเรื่อง

และทั้งที่หนาวสักแค่ไหน นี่คือเรื่องโรแมนซ์: ผู้บัญชาการที่เป็นยศและตำนานมาสามสิบปี ได้โอกาสเป็นคน และพลาธิการหนุ่มที่ถือดินสอคนหนึ่งได้โอกาสถูกนับเป็นคนเช่นกัน

เคล็ดลับเอาตัวรอดสำหรับนายทหารพลาธิการคนใหม่