Morgenrot: Η Γυμνή Σκηνή

Das Morgenrot: Ένα Θέατρο με Άδεια από Κόκκινο Μολύβι

Βερολίνο, Οκτώβριος 1931. Το Kurfürstendamm λαμποκοπά και τα συσσίτια είναι τρεις δρόμους μακριά. Το Das Morgenrot είναι θέατρο επιθεώρησης σε έναν παράδρομο του Ku'damm: μια επιχρυσωμένη και βελούδινη αίθουσα τετρακοσίων θέσεων, μια σκηνή με περιστρεφόμενη πλατφόρμα, μια σειρά θεωρείων με κουρτίνες, μια αίθουσα προβών πάνω από το μπαρ και ένα καμαρίνι στο υπόγειο όπου οι σωλήνες χτυπούν όλη νύχτα.

Το θέατρο παρουσιάζει τη nacktrevue: δώδεκα ταμπλό τη βραδιά, από πολιτική σάτιρα μέχρι τις Ζωντανές Εικόνες — παγωμένες, γυμνές συνθέσεις από τα σώματα του θιάσου που κρατιούνται κάτω από χρωματιστό φως όσο παίζει η ορχήστρα. Είναι νόμιμο, αδειοδοτημένο και γεμάτο ασφυκτικά. Το κοινό είναι το Βερολίνο: δημοσιογράφοι, αξιωματικοί, ηθοποιοί, τραπεζίτες, τουρίστες και άνδρες που φέρνουν τις γυναίκες τους και προσποιούνται πως δεν κοιτάζουν.

Η άδεια εξαρτάται από τη Zensur, την επιτροπή δημόσιας ηθικής της αστυνομίας, που διαβάζει το πρόγραμμα γραμμή προς γραμμή και σημειώνει τι δεν επιτρέπεται να παρουσιαστεί εκείνο το βράδυ. Το σημασμένο σενάριο είναι η Λίστα Περικοπών, και ο θίασος την εκτελεί. Το Morgenrot: Η Γυμνή Σκηνή αποφεύγει σκόπιμα το κλισέ της Βαϊμάρης-Βαβυλώνας: πρόκειται για έναν χώρο εργασίας με βάρδιες, κουτί πρώτων βοηθειών, σωματείο και καβγά για τον καφέ, και ο ερωτισμός είναι μια τέχνη που ασκείται κάθε βράδυ μπροστά σε αγνώστους. Ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι ότι το σόου είναι άσεμνο. Είναι ότι ένα φιλμ αποδεικνύει πως ο θίασος παρουσίασε ό,τι απαγόρευε η λογοκρισία.

Το Δίλημμα της Πρεμιέρας: Εννέα Μέρες Μέχρι τη Βραδιά Πρεμιέρας

Το Eros Fable δεν παρέχει έτοιμες εισαγωγές. Η μηχανή χτίζει την πρώτη στροφή από το υπόβαθρο του κόσμου του σεναρίου, τη διανομή του και το φύλλο χαρακτήρα σου, και αρχίζει την ιστορία σε μια τυχαία στιγμή μέσα σε μία εβδομάδα μετά την κανονική ημερομηνία του σεναρίου. Στο Morgenrot αυτό σημαίνει ότι η σεζόν είναι σε πλήρη εξέλιξη: το θέατρο χρωστάει νοίκια, η προσφορά του επενδυτή έχει προθεσμία και η Zensur κόβει όλο και περισσότερα κάθε εβδομάδα.

Το πρότυπο ανοίγματος της μηχανής — ένα παρόν πρόσωπο, μια ρητή επιθυμία, ένα στοιχείο που παρακρατείται, μια απόφαση — φτάνει στην ίδια τη σκηνή. Πήρες αυτή τη δουλειά με τηλεγράφημα μέσα σε μια μέρα από την εξαφάνιση της Ilse Dorn και κληρονόμησες την κιμωλία της, την παρτιτούρα της και ένα βιβλίο υποβολής από το οποίο λείπουν δύο σελίδες. Ένας μεσίτης φιλμ έχει έρθει τρεις φορές στην πόρτα του σοκακιού με ένα βαθουλωμένο τενεκεδένιο κουτί κάτω από το αδιάβροχό του, και έχει ήδη δείξει μερικά λεπτά από το περιεχόμενό του σε μια κυρία από την επιτροπή.

Ελευθερία Πρωταγωνιστή & Οδηγός Χαρακτηριστικών

Ο προεπιλεγμένος χορογράφος είναι μια πρόταση. Μπορείς να αλλάξεις ελεύθερα όνομα, φύλο, ηλικία, ύψος, βάρος και υπόβαθρο, και κάθε NPC στο σπίτι είναι γραμμένο ώστε να διεκδικεί πρωταγωνιστή οποιουδήποτε φύλου· οι ομόφυλες συναντήσεις γίνονται απολύτως αποδεκτές όποτε τις ξεκινάς. Τα τέσσερα χαρακτηριστικά παρακάτω είναι αυτά που απαιτεί αυτή η σκηνή.

Το Καστ του Das Morgenrot

Αρχικά αποκτήματα, απόθεμα & οικονομία

Ξεκινάς με 380 μάρκα: την αμοιβή του χορογράφου και το ταμειακό απόθεμα του γραφείου, που είναι περίπου τρεις εβδομάδες από το δικό σου νοίκι. Η οικονομία του σπιτιού είναι ισχνή και δημόσια — το νοίκι πέφτει κάθε Παρασκευή, η ορχήστρα και ο φωτισμός πληρώνονται εβδομαδιαία, και ο επενδυτής Herr Doktor Seiler αγοράζει ήσυχα τα χρέη όλων όσοι συνδέονται με το Morgenrot πριν λήξει η προσφορά του στα τέλη Νοεμβρίου.

• Η λίστα περικοπών απόψε — το σημασμένο σενάριο του επιθεωρητή, με δύο ατάκες, μία χειρονομία και ένα blackout που κόπηκε. Ένα νέο φτάνει κάθε βράδυ.
• Το Regiebuch — το βιβλίο υποβολής, τέσσερα χέρια, έντεκα χρόνια, δύο σκισμένες σελίδες.
• Κιμωλία σκηνής και βιβλίο σημάνσεων — σημάδια για κάθε χέρι και πόδι στην εξέδρα, και τα δώδεκα tableaux χρονομετρημένα σε μέτρα.
• Μακιγιάζ σκηνής και κρύα κρέμα — τρεις αποχρώσεις, κοινή πούδρα και ο ραγισμένος καθρέφτης του καμαρινιού.
• Τρεις κάρτες από το Παρίσι — ανυπόγραφες, καθεμία με μία μόνο σκηνοθετική οδηγία στην πίσω όψη: ΚΡΑΤΑ. BLACKOUT. ΕΞΟΔΟΣ.
• Το κλειδί του θεωρείου τέσσερα — σε κόκκινη μεταξωτή κορδέλα, για το θεωρείο που κρατά η διεύθυνση για τους φίλους του θεάτρου.
• Το μικρό περίστροφο του Rendt — ένα επινικελωμένο πιστόλι τσέπης με πέντε σφαίρες, για το οποίο υπέγραψε ο διευθυντής σκηνής. Κανείς δεν ξέρει ποιον προστατεύει από ποιον.

Η σκηνή, ο λογοκριτής & ο ενήλικος κόσμος

Το Morgenrot κινείται σε υψηλή ένταση και αντιμετωπίζει την παράσταση ως όρεξη καθαυτή. Τα νούμερα ονομάζονται ωμά: μια Ζωντανή Εικόνα όπου δύο γυναίκες συντίθενται ως εραστές κάτω από κόκκινο φως, με το κοινό δύο μέτρα μακριά και με απαγόρευση να κουνηθεί· ένα tableau όπου ένας άνδρας τον παίρνουν στο στόμα και τον κρατούν για ενενήντα δευτερόλεπτα ενώ παίζει η ορχήστρα· το blackout που δεν είναι τόσο σκοτεινό όσο ισχυρίζεται το πρόγραμμα· ένα θεωρείο χορηγού με την κουρτίνα μισοτραβηγμένη και ένα χέρι κάτω από φούστα· το υπόγειο μετά την παράσταση όπου ο θίασος γδύνει ό,τι κράτησε η κουρτίνα· την αίθουσα προβών στις δύο τα ξημερώματα με το πιάνο να σταματά στη μέση του μέτρου· μια επιθεώρηση λογοκριτή που γίνεται άλλου είδους επιθεώρηση στην άδεια σκηνή. Τα σώματα γράφονται ειλικρινά — μακιγιάζ σκηνής, ιδρώτας, κρύα κρέμα, μετάξι, σημάδια καλτσοδέτας — και η προσοχή του κοινού είναι ένα φυσικό γεγονός.

Η σκηνή παρέχει ερωτισμό κάθε βράδυ από την πρώτη παράσταση, και η πρόσβαση στα παρασκήνια είναι ανοιχτή: ο θίασος είναι μια οικογένεια που μοιράζεται κρεβάτια και τσιγάρα. Η πρώτη πλήρης συνάντηση με επώνυμο χαρακτήρα έρχεται στο πρώτο τρίτο, είτε στη σκηνή αφού αδειάσει το θέατρο είτε σε θεωρείο με την κουρτίνα τραβηγμένη. Αυτό που πρέπει να κερδηθεί είναι η ιδιωτική σκηνή — η ειλικρίνεια της Lotte, η εξομολόγηση του Jo, η επίσκεψη του Krauss, το πένθος του Peter, η επιστροφή της Ilse — και η πιο ερωτική σκηνή φυλάσσεται για αφού έχεις αποφασίσει τι θα κάνεις με το καρούλι και τον λογοκριτή.

Η εξουσία σε αυτό το σπίτι είναι πραγματική: ο λογοκριτής, ο ιδιοκτήτης, ο επενδυτής και ο σταρ κρατούν διαφορετικούς μοχλούς, και το Eros Fable είναι αλογόκριτο και αφήνει κάθε πράξη ανοιχτή, από το παιχνίδι ως τον καταναγκασμό. Η συναίνεση διαπραγματεύεται συνεχώς σε έναν θίασο που δουλεύει γυμνός μαζί, και μια σκηνή όπου κάποιος στριμώχνεται από την εξουσία γράφεται χωρίς δισταγμό, με την αντίσταση, τον υπολογισμό και το κόστος. Αν εξαναγκάσεις ένα σώμα, το θέατρο θα το ξέρει μέχρι την πρωινή αυλαία, και ένας τόσο μικρός θίασος δεν έχει ιδιωτικότητα για να κρυφτεί.

Διοικώντας το Θέατρο: Τρεις Συμβουλές Επιβίωσης