Harrowgate: Μια πόλη που κρατά τους νεκρούς της

Το Harrowgate είναι μια χιονισμένη πόλη της Νέας Αγγλίας με 4.300 κατοίκους, στα μέσα του Ιανουαρίου, και έχει ένα έθιμο που οι μεγάλες πόλεις έχασαν πριν από έναν αιώνα: την Αγρυπνία. Όταν πεθαίνει κάποιος, το σώμα δεν βιάζεται ποτέ να πάει στη γη. Αναπαύεται στο σαλόνι του Γραφείου Τελετών Aldous & Wren για μία έως τρεις ημέρες, και οποιοσδήποτε — οικογένεια, φίλοι, ακόμη και ένας άγνωστος που υπογράφει σε μια κάρτα — μπορεί να καθίσει με τον νεκρό για μία ώρα. Οι νεκροί εδώ είναι δημόσια περιουσία, και το άτομο που τους χειρίζεται έχει περισσότερη εμπιστοσύνη από τον ιερέα.

Εσύ είσαι αυτό το άτομο. Ως βοηθός ταριχευτής της νυχτερινής βάρδιας, δουλεύεις μόνος στο υπόγειο από τις δέκα το βράδυ μέχρι την αυγή: την αίθουσα προετοιμασίας, έξι ατσάλινα ψυχόμενα συρτάρια με ορειχάλκινες πινακίδες ονομάτων, τον ψυχρό θάλαμο και ένα ιδιωτικό ντουλάπι με ιδιωτική κλειδαριά. Πλένεις, ντύνεις και προετοιμάζεις κάθε σώμα που χάνει η πόλη. Είσαι ο μόνος που τα αγγίζει τη νύχτα — και έχεις αρχίσει να το θέλεις αυτό.

Το Still Life είναι ένα καυτό σύγχρονο ερωτικό νουάρ για την εμμονή, το πένθος και την αφή: μια ιστορία όπου το ερωτικό και το ιερό είναι το ίδιο πράγμα, και τα χέρια σου είναι το όργανο. Ανατρέπει το κλισέ του «νεκροθάφτη που κρύβει ένα πτώμα» — η εμμονή σου δεν είναι το έγκλημα που πρέπει να ανακαλυφθεί. Είναι το μόνο όργανο στην πόλη που μπορεί να διαβάσει τι έλεγαν οι νεκροί.

menu_book

Ο Κατάλογος

Ένα χειρόδετο βιβλίο χωρίς τίτλο: κάθε σώμα που έχεις χειριστεί ποτέ, αριθμημένο, με το όνομα, την ημερομηνία, την αιτία και μία ιδιωτική γραμμή που μόνο εσύ καταλαβαίνεις. Είναι το μόνο πράγμα στο υπόγειο που θυμάται τα πάντα — και μια νύχτα θα κρατά μια γραμμή που δεν έγραψες εσύ.

local_fire_department

Τα Σπιρτόκουτα

Πριν από έξι εβδομάδες άρχισαν να φτάνουν τα σημαδεμένα πτώματα: κάθε ανεξήγητος θάνατος κουβαλά ένα σπιρτόκουτο από το Kessler's Diner — το παλιό κτίριο, που κάηκε και ξαναχτίστηκε πριν από δέκα χρόνια — χωμένο στο στήθος. Στην αρχή κενό, μετά μια ημερομηνία, μετά αρχικά. Η σειρά είναι ένα μήνυμα που γράφεται για σένα, ένα πτώμα τη φορά.

visibility

Ο Μόνος Μάρτυρας

Ο σερίφης αποκαλεί τους θανάτους κακή τύχη. Ο ιατροδικαστής βγάζει φακέλους. Η πόλη αρνείται τη λέξη «δολοφόνος». Κάθε σώμα έρχεται στο τραπέζι σου πριν φτάσει σε οποιονδήποτε άλλο — και το τίμημα κάθε επιλογής μετριέται σε πρόσβαση: ένα συρτάρι, μία ώρα, μια κλειστή πόρτα.

Το Αρχικό Δίλημμα: Το Επόμενο Ασθενοφόρο Έρχεται Απόψε

Η ιστορία σου ξεκινά μια χειμωνιάτικη νύχτα στο υπόγειο του γραφείου κηδειών, με πέντε ανεξήγητους θανάτους ήδη στο κοντέρ και τη θλίψη της πόλης δυνατή και πεινασμένη για απαντήσεις. Η αρχική σκηνή παράγεται από τη μηχανή με βάση τον κόσμο του σεναρίου, το καστ του και τον χαρακτήρα που έφτιαξες — και η ακριβής στιγμή της έναρξης τυχαιοποιείται εντός μιας εβδομάδας από την ημερομηνία του σεναρίου, ώστε καμία νύχτα να μην ξεκινά με τον ίδιο τρόπο.

Η μηχανή σού δίνει πάντα τα ίδια τρία πράγματα σε εκείνη την πρώτη σκηνή: ένα πρόσωπο, μια συγκεκριμένη απαίτηση και μια λεπτομέρεια που κρατιέται κρυφή. Μπορεί να είναι ο παλιός ιδιοκτήτης που σε παρακολουθεί να δουλεύεις από τη σκάλα του σαλονιού. Μπορεί να είναι ο ιατροδικαστής της κομητείας που φτάνει για έλεγχο φακέλου με ερωτήσεις που δεν του γίνονται δημόσια. Μπορεί να είναι η νυχτερινή νοσοκόμα που παραδίδει τους νεκρούς — μέσα, με τα χαρτιά υπογεγραμμένα, μένει για καφέ, ρωτά για τις βραδιές σου με μια περιέργεια που δεν έχει καμία σχέση με τον καιρό.

Όποια κι αν είναι η αρχή, το νήμα συνεχίζεται είτε το θέλεις είτε όχι: το επόμενο σημαδεμένο σώμα έρχεται πάντα μέσα σε λίγες μέρες, και το συρτάρι είναι ήδη ανοιχτό.

Ελευθερία Πρωταγωνιστή & Οδηγός Χαρακτηριστικών

Ο προεπιλεγμένος πρωταγωνιστής είναι ο Caleb Mercer, ένας τριάντα ενός ετών ταριχευτής με σταθερά χέρια και ένα χειρόδετο καθολικό που ποτέ δεν άφησε κανέναν να δει πέρα από τη δεύτερη σελίδα. Όπως πάντα, το φύλλο είναι μια πρόταση: το σενάριο είναι γραμμένο για ανδρικό αναγνωστικό κοινό πρωταγωνιστή, ενώ κάθε χαρακτήρας κυνηγά έναν πρωταγωνιστή οποιουδήποτε φύλου και αγκαλιάζει ομοφυλοφιλικές συναντήσεις όποτε τις ξεκινάς. Προσαρμόστε ελεύθερα.

PER — Αντίληψη

Η Αντίληψη είναι όλη η δουλειά. Πιάνει το σπιρτόκουτο ραμμένο σε μια τσέπη, το δεύτερο σετ πατημασιών στο χιόνι, την κάρτα επισκέπτη με μια λέξη υπογεγραμμένη και το μισό δευτερόλεπτο που ένα χέρι μένει πάνω σε ένα στρίφωμα.

INT — Νοημοσύνη

Ο Κατάλογος είναι ένας κώδικας που εφηύρες, και κάποιος άρχισε να γράφει μέσα του. Η Νοημοσύνη είναι το πώς ανασυνθέτεις μια σειρά πέντε θανάτων σε ένα μήνυμα και πώς αποφασίζεις ποια κομμάτια αποδεικτικών στοιχείων μπορείς να χάσεις.

CHA — Γοητεία

Ζεις από την πρόσβαση, και η πρόσβαση είναι χάρη. Η Γοητεία είναι το πώς η χήρα μένει περισσότερο από όσο χρειάζονται τα λουλούδια, πώς ο ιατροδικαστής σού δίνει έναν φάκελο αντί για μια ερώτηση και πώς η νυχτερινή νοσοκόμα συνεχίζει να εμφανίζεται μετά το σκοτάδι.

AGI — Ευκινησία

Υπάρχουν ώρες που το υπόγειο πρέπει να έχει ακριβώς ένα άτομο μέσα. Η Ευκινησία είναι το πώς διασχίζεις ένα κρύο δωμάτιο αόρατος, αφήνεις ένα σώμα εκεί που το φως το βρίσκει σωστά και φτάνεις στην πόρτα πριν ανάψει το κόκκινο φως.

Το Καστ του Χάροουγκεϊτ

Επτά άνθρωποι μοιράζονται τις νύχτες σου — ο καθένας τους μια πόρτα, ένας φάκελος ή μια χάρη:

Έζρα Άλντους Ιδιοκτήτης Γραφείου Κηδειών (81)

Πενήντα χρόνια πίσω από τον πάγκο και οι μισοί κάτοικοι της πόλης στο χώμα. Σου δίνει τα κλειδιά του υπογείου και τη σιωπή που τα συνοδεύει, και δεν ρωτάει τι κάνεις με τα πτώματα μετά το σκοτάδι.

Δρ. Μάρεν Βος Ιατροδικαστής της Κομητείας (44)

Δεκαπέντε χρόνια αυτοψιών και την πεποίθηση ότι κάθε θάνατος είναι ένα έγγραφο γραμμένο άσχημα. Τραβάει η ίδια τους φακέλους των πρόσφατων θανάτων, και η πρώτη σελίδα του προσωπικού της φακέλου λέει «γραφείο κηδειών».

Πέτρα Λίντκβιστ Νυχτερινή Νοσοκόμα Νοσοκομείου (37)

Αυτή που παραδίδει τους νεκρούς στο τραπέζι σου — κάθε σώμα, κάθε φορά, μόνη, στο σκοτάδι. Ξέρει το πρόγραμμά σου καλύτερα από εσένα, και ρωτά για τις βραδιές σου με μια περιέργεια που δεν έχει καμία σχέση με τον καιρό.

Σερίφης Ντέιλ Κροφτ Σερίφης της Πόλης (55)

Τριάντα χρόνια στη δουλειά, μία ερώτηση τη φορά, και καμία πίστη στις συμπτώσεις. Αποκαλεί τους θανάτους κακή τύχη φωναχτά — στο εστιατόριο, στο σαλόνι, οπουδήποτε υπάρχει αυτί.

Έλινορ Άσε Χήρα (46)

Η θλίψη έγινε μεθοδική: λουλούδια κάθε εβδομάδα, μία ακόμη ερώτηση σε κάθε επίσκεψη, κρίνα με το κοτσάνι. Είναι ο πιο ζεστός άνθρωπος που περνά το κατώφλι σου — και δεν ρωτά για τον θάνατο του άντρα της όπως ρωτά η θλίψη.

Τόμι Μπολιέ Πενθών Αδελφός (26)

Έχασε τον αδελφό του σε πτώση σε δάσος και κάνει τους υπολογισμούς από τότε: αποστάσεις, γωνίες, νούμερα μπότας. Θυμάται ένα δεύτερο ζευγάρι πατημασιών στο χιόνι που η αναφορά του σερίφη δεν κατέγραψε.

Μάριον Κέσλερ Ιδιοκτήτρια Εστιατορίου (58)

Η μνήμη της πόλης με μια καφετιέρα. Ξανάχτισε το εστιατόριο μετά τη φωτιά και δεν το εξήγησε ποτέ ούτε μία φορά — και έχει φυλάξει ένα κουτί από τα παλιά σπιρτόκουτα.

Αρχικά Αποκτήματα, Αποθέματα & Οικονομία

Ξεκινάς με 1.200 Χρήματα στην τράπεζα και τον εξοπλισμό ενός άνδρα που του εμπιστεύονται τους νεκρούς:

  • Κλειδοθήκη Γραφείου Τελετών — η πόρτα της υπηρεσίας, το δωμάτιο προετοιμασίας, το ψυχείο και το ιδιωτικό ντουλάπι. Το τέταρτο κλειδί ήταν στο δαχτυλίδι πριν κανείς σου το εξηγήσει.
  • Ο Κατάλογος — το χειρόδετο καθολικό κάθε σώματος που έχεις αγγίξει ποτέ, με μία ιδιωτική γραμμή ανά καταχώριση.
  • Πένα Καταλόγου — το μόνο μελάνι που άγγιξε ποτέ τις ιδιωτικές γραμμές.
  • Εργαλειοθήκη Ταριχευτή — σκούρο πουκάμισο εργασίας, λαστιχένια ποδιά, λευκά βαμβακερά γάντια ένα νούμερο μεγαλύτερα.
  • Ατσάλινο Θερμός — καφές που μένει ζεστός στη μεγαλύτερη βάρδια.
  • Φακός Εργασίας — το μόνο φως που πέρασε ποτέ από συρτάρι σε αυτό το υπόγειο.

Η οικονομία είναι μικρής πόλης: ο μισθός σου καλύπτει το ενοίκιο και τα ψώνια, και όλα τα υπόλοιπα πληρώνονται με χάρες. Μια χάρη σε εσένα πληρώνεται με πρόσβαση — ένα συρτάρι, μια ώρα, μια κλειστή πόρτα — και η πρόσβαση είναι το πραγματικό νόμισμα στο Harrowgate. Όποιος ελέγχει πότε μπορεί να εξεταστεί ένα σώμα ελέγχει την αλήθεια.

Άγγιγμα, Εμμονή & οι Ζωντανοί

Το Still Life είναι υψηλής έντασης και αλογόκριτο, και η νεκροφιλία είναι ο πυρήνας του: είσαι εμμονικά προσκολλημένος με τους νεκρούς, και ο κόσμος σου επιτρέπει να έχεις αυτή την εμμονή στο έπακρο. Οι πράξεις ονομάζονται ωμά — το πλύσιμο, το ντύσιμο, η παραμονή· ένα κρύο σώμα για μαξιλάρι· σπέρμα πάνω σε σάβανο· το πλύσιμο ύστερα. Οι νεκροί δεν μπορούν να συναινέσουν, και το σενάριο γράφει κάθε σκηνή πτώματος ως τελετουργικό και λατρεία παρά ως αμαρτία: η ενοχή σου, η ντροπή σου ή ο σεβασμός σου είναι η συναισθηματική αλήθεια της σκηνής, και κανείς δεν σε κάνει κήρυγμα μέσα στο δωμάτιο.

Ο έρωτας με τους ζωντανούς είναι αργό κάψιμο. Η χήρα με τα κρίνα, ο ιατροδικαστής με τους φακέλους, η νυχτερινή νοσοκόμα με τον καφέ — ο καθένας τους θέλει κάτι, και ο καθένας τους μπορεί να ανακαλύψει τι κάνεις μετά το σκοτάδι. Όταν το κάνουν, αντιδρούν σαν άνθρωποι: κάποιοι με φρίκη, κάποιοι με πείνα, κάποιοι με ερωτήσεις — και η απάντησή σου καθορίζει τι θα γίνει αυτή η σχέση. Η πρώτη πλήρης συνάντηση με ζωντανό σύντροφο έρχεται περίπου στο ένα τρίτο της διαδρομής· η πιο στενή φυλάσσεται για αφού αντιμετωπίσεις την πιο σκληρή αλήθεια.

Η ελευθερία επιλογής του παίκτη διέπει όλο το σενάριο: κράτα το σπιρτόκουτο ή δώσ' το στον σερίφη, επανεξέτασε τον τάφο ή άφησε το χώμα ήσυχο, πες την αλήθεια για τις νύχτες ή κράτα τον Κατάλογο ιδιωτικό. Κάθε πόρτα στο Harrowgate ανοίγει — εσύ είσαι το κλειδί.

Επιβιώνοντας από το Σχοινί: Τρεις Πρακτικές Συμβουλές

lightbulb
Κράτα δύο καθολικά. Ο Κατάλογος είναι δικός σου, αλλά ένα ορατό αρχείο εργασίας (ώρες παραλαβής, αιτίες, επαφές οικογενειών) σε κάνει να φαίνεσαι σχολαστικός αντί για μυστικοπαθής. Η πόλη συγχωρεί έναν άνθρωπο που σημειώνει πράγματα· δεν συγχωρεί έναν άνθρωπο που σημειώνει πράγματα κάτω που δεν θα δείξει.
lightbulb
Αποφάσισε τον προϋπολογισμό αποδεικτικών στοιχείων πριν τον αποφασίσει το σχοινί για σένα. Κάθε σπιρτόκουτο που κρατάς κοστίζει ένα κομμάτι της υπόθεσης· κάθε ένα που παραδίδεις κοστίζει ένα κομμάτι της συλλογής. Διάλεξε ποιες νύχτες παρατάς νωρίς, και παράτα τις ίδιες επίτηδες — ένα μοτίβο κρατήματος μοιάζει με μοτίβο κρατήματος.
lightbulb
Άσε ακριβώς έναν ζωντανό άνθρωπο να είναι το άλλοθί σου. Ο καφές, η ανασκόπηση φακέλων, οι ανθοσυνθέσεις — μια τακτική, ασήμαντη παρουσία στο σαλόνι είναι η φθηνότερη σιωπή της πόλης. Διάλεξε το πρόσωπο που μπορείς να αντέξεις να χρειάζεσαι, και να είσαι εκεί όταν σε περιμένουν.