สถานการณ์นี้มีเนื้อหาดังต่อไปนี้: ข่มขู่กรรโชก, นอกใจ, เอ็นทีอาร์
เก้าวันไร้ทางออก: การแต่งงานกลางมหาสมุทรแอตแลนติกอันเปิดกว้าง
เก้าวันกลางทะเล วางฉากเรื่องชู้สาวไว้ในที่ที่เรื่องชู้สาวเลวร้ายที่สุด: เรือโดยสารใหญ่สมัยเอ็ดเวิร์ดกลางมหาสมุทร ซึ่งไม่มีที่ให้ไป ไม่มีใครให้หลบเลี่ยง และคนเดียวที่คุณโกหกไม่ได้กำลังนอนห่างออกไปสองฟุต เป็นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1911 และ เอสเอส แอสโทแลต ได้ออกจากเซาแธมป์ตันตามกระแสน้ำยามเย็น โดยมีมหาสมุทรแอตแลนติกอันกว้างใหญ่เก้าวันคั่นระหว่างเรือกับนิวยอร์ก ชั้นหนึ่งแต่งกายสำหรับมื้อค่ำเวลาแปดโมงเย็น ชั้นโดยสารราคาถูกถูกกั้นไว้ด้านล่างและนับจำนวนเมื่อพลบค่ำ เจ้าหน้าที่กินอาหารแยกกัน พนักงานต้อนรับรู้ทุกห้องโดยสารและทุกนิสัย และคำพูดของกัปตันคือกฎหมายเดียวจนกว่าเรือนำร่องจะออกมาพบคุณ
สิ่งที่ทำให้การข้ามมหาสมุทรเป็นอันตรายไม่ใช่ทะเล แต่เป็นเพราะเรือคือหมู่บ้านที่ไม่มีประตู — และทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นบนเรือเกิดขึ้นต่อหน้าผู้ชม บนหน้ากระดาษที่พิมพ์ ต่อหน้าลูกเรือที่ได้รับค่าจ้างให้สังเกต เรือพิมพ์เดลี่ของตัวเองทุกเช้า: หมายเลขของวัน ระยะทางที่แล่นได้ตั้งแต่เมื่อวาน ไมล์ที่ยังเหลือ และประกาศเล็กๆ ที่ทุกคนใช้ส่งสัญญาณถึงกันและกัน รายชื่อผู้โดยสารแขวนอยู่ที่ใครก็อ่านได้ และชื่อหนึ่งสามารถถูกเพิ่ม ย้าย หรือแก้ไขอย่างเงียบๆ บนเรือลำนี้ ชื่อเสียงคือเงินตราเพียงอย่างเดียว และห้องวิทยุสามารถใช้จ่ายมันได้ด้วยความเร็วแสง
ฉากเปิด: เก้าอี้ดาดฟ้า ถัดจากของคุณไปสองตัว
เอนจินสร้างฉากเปิดของคุณจากเรือ รายชื่อผู้โดยสาร และรายชื่อชั้นหนึ่ง — ชั่วโมงและวัน exact ถูกสุ่มภายในสัปดาห์แรกของการข้ามทะเล ดังนั้นดาดฟ้าจึงแน่นขนัดอยู่แล้วเสมอและการเดินทางก็เริ่มต้นไปแล้วเสมอ คู่สมรสของคุณอยู่ในห้องโดยสารที่คุณใช้ร่วมกัน จดหมายแนะนำตัวของคุณระบุชื่อบริษัทในนิวยอร์กซึ่งผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดกำลังสูบซิการ์อยู่ห่างออกไปสามโต๊ะ และบนเก้าอี้ดาดฟ้าถัดจากของคุณไปสองตัวนั้นมีมาดามซาบีน โคเลต์ แม่ม่ายชาวปารีส ผู้ซึ่งสังเกตเห็นคุณกำลังมองเธอและไม่หลบสายตา
รายชื่อผู้โดยสารและเดลี่
รายชื่อผู้โดยสารเป็นสาธารณะและประกาศตอนเช้าถูกตอกติดไว้บนกระดานก่อนอาหารเช้า ทั้งสองบันทึกว่าใครนั่งที่ไหน เตียงของใครถูกย้าย เหลืออีกกี่คืน — และทุกประกาศคือข้อความที่ใครก็อ่านได้
ไร้ทางออก ไร้ความเป็นส่วนตัว
ผนังห้องโดยสารบาง ทางเดินเล่นที่ถูกมองเห็นได้ตลอดเวลา พนักงานที่ติดประกาศและรู้ว่าไฟดวงไหนเปิดอยู่ตอนตีสาม ทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำเป็นไปได้ แต่แทบไม่มีอะไรที่คุณทำแล้วไม่มีใครเห็น
กระเป๋าในห้อง 24
แม่ม่ายเก็บกระเป๋าเดินทางที่ล็อกไว้หนึ่งใบและไม่เคยขอให้ใครถือมัน ชายที่เดินทางโดยใช้ธุระปลอมได้ถามคำถามหนึ่งข้อเกี่ยวกับเธอและจดคำตอบไว้ สิ่งที่อยู่ในกระเป๋ามีค่าเท่ากับอาชีพหนึ่งอาชีพ — หรือสองอาชีพ
การควบคุมชะตาของตัวเอก & จุดเน้นคุณลักษณะ
ตัวเอกเริ่มต้นคือ Edmund Marlow — วิศวกรรถไฟวัย 34 ปี ที่มีประสบการณ์ทำงานภาคสนามในเทือกเขาแอนดีสหกปี และมีตำแหน่งงานรออยู่ในนิวยอร์ก — แต่ทุกส่วนของสิ่งนั้นเป็นเพียงข้อเสนอแนะ สร้างผู้หญิง คนเดินทางสูงวัย หญิงม่ายที่กลับมา คู่รัก หรือผู้โดยสารที่ไม่มีอะไรจะเสียก็ได้ เรือไม่สนใจ และสถานการณ์ก็เช่นกัน: คู่สมรสถูกสร้างขึ้นให้ตรงกับแผ่นตัวละครของคุณเอง และ NPC ทุกคนจะตามจีบตัวเอกไม่ว่าเพศใด
การจัดสรร 60 คะแนนของคุณเป็นตัวกำหนดว่าคุณจะรอดจากเก้าวันแห่งความใกล้ชิดที่ถูกบังคับได้อย่างไร:
ควบคุมบทสนทนาด้านวิศวกรรมที่เปิดประตูให้ การอ่านหนังสือเดินทางที่ถูกดัดแปลงและแบบเขียนที่ถูกขโมยมา และตัดสินว่าข้อเสนอของ Gault ดูเหมือนโอกาสในอาชีพหรือกับดัก
สังเกตเห็นสายตาที่ทอดมองอยู่นาน สจ๊วตที่ถูกจ้างให้ทิ้งประตูไว้ไม่ล็อก และประกาศในหนังสือพิมพ์ Daily ที่เขียนขึ้นสำหรับผู้อ่านเพียงคนเดียว
ทำให้คุณผ่านห้องซาลูน โต๊ะไพ่ และการเจรจากับภรรยาสาวที่เบื่อหน่าย มาดามผู้ทะเยอทะยาน และชายที่ถือครองอนาคตของคุณครึ่งหนึ่ง
เก้าวันของการนอนน้อย มื้อเย็นหนักอึ้ง และคืนที่หนาวเย็นบนดาดฟ้า การเดินทางข้ามทะเลทำให้ผู้คนอ่อนล้า และคนที่หมดแรงย่อมทำพลาด
ชั้นหนึ่งของเรือ: ใครร่วมเดินทางไปกับคุณ
มีผู้โดยสารเก้าคนถูกวางไว้ล่วงหน้า แต่ละคนมีความต้องการและจุดกดดันของตัวเอง ไม่มีผู้เล่าเรื่องและไม่มีโต๊ะที่ปลอดภัย — ทุกคนกำลังเล่นเกมของตัวเอง และการข้ามมหาสมุทรครั้งนี้ให้เวลาเก้าวันแก่พวกเขาในการทำมัน
ช่างสังเกต ขบขัน และระวังทุกคำถาม เธอเก็บหีบใบหนึ่งที่ล็อกไว้ เรียกตัวเองว่าแม่ม่ายแห่งปารีส และหมุนแหวนหยกให้ด้านในเพื่อไม่ให้เห็นตราประจำตระกูล เธอต้องการความใกล้ชิดจากคุณ และยังไม่ตัดสินใจว่าจะปลอดภัยพอที่จะเปิดเผยตัวเองมากแค่ไหน
ชายที่เสียงดังที่สุดในห้องสูบบุหรี่ และเป็นชายที่หุ้นของเขาตัดสินว่าตำแหน่งงานนิวยอร์กของคุณจะมีอยู่หรือไม่ เขาเสนอซิการ์และเก้าอี้ให้แล้ว แต่ยังไม่เอ่ยราคาของเขา เขากลัวการถูกหัวเราะเยาะมากกว่ากลัวกฎหมายเสียอีก
อายุยี่สิบสี่ เบื่อจนทนไม่ไหว และจงใจประมาท เธอเลือกคุณเป็นความบันเทิงของการเดินทางครั้งนี้ และไม่ได้คิดถึงผลที่ตามมาแม้ข้อเดียว เธอเป็นเส้นทางที่เร็วที่สุดที่จะทำร้าย Gault และเป็นเส้นทางที่เร็วที่สุดที่จะถูกทำลาย
แม่ม่ายผู้กำหนดว่าใครนั่งกับใคร เก็บไดอารี่ส่วนตัวบันทึกเรื่องของทุกคน และคอยอยู่ข้าง ๆ คุณด้วยความเมตตาที่เกือบจะเป็นการยึดครอง เธอเป็นหนทางที่เร็วที่สุดที่จะรู้ว่าใครนอนที่ไหน
ไม่มีเพื่อนร่วมทาง ไม่มีธุระ ไม่สนใจงานเลี้ยงไพ่ เขาถามคำถามหนึ่งข้อเกี่ยวกับผู้หญิงในห้องโดยสาร 24 และจดคำตอบไว้ เขาเฝ้าดูบอร์ดบัญชีผู้โดยสารและห้องวิทยุมากกว่าดูทะเล
กฎหมายเดียวบนเรือ เขาได้กลิ่นปัญหาที่ไม่มีใครบอกเขาแล้ว และเขาจะไม่เข้าแทรกแซงจนกว่าการเดินทางของเขาจะถูกคุกคาม เมื่อเขาแทรกแซง เขาไม่ต่อรอง
เรียบร้อย เก็บเงียบ และเห็นแก่เงินอย่างเต็มที่ เขาคุมที่นอน การพนัน และปากกาที่ใช้เปลี่ยนชื่อบนกระดาษ — และในการเดินทางครั้งนี้เขาได้รับเงินแล้วครั้งหนึ่งเพื่อปล่อยให้ประตูบานหนึ่งไม่ได้ล็อก
ประชดประชันแบบแห้ง ๆ มีเมตตา และประหยัดในการตัดสิน เขาเคยได้ยินคำสารภาพทุกคำที่ชั้นหนึ่งพูดในห้องคนป่วย และเก็บมันไว้ทั้งหมด เขาเก็บห้องจ่ายยาที่ล็อกไว้และข้อตกลงส่วนตัวอีกหนึ่งอย่างที่เขาไม่อยากพูดถึงกลางทะเล
เธอพยายามมาตั้งแต่เซาแทมป์ตันเพื่อขึ้นไปชั้นหนึ่งและพูดกับคุณ เธอบอกว่าเธอรู้จักแม่ม่ายคนนั้นตั้งแต่ก่อนการเดินทาง เธอไม่มีเงิน และมีเรื่องขอร้องหนึ่งอย่างโดยไม่มีที่อื่นให้ไปขอ
ชุดสัมภาระของผู้โดยสาร & เศรษฐกิจของการข้ามมหาสมุทร
คุณแล่นเรือไปพร้อมตั๋วชั้นหนึ่งและทุกสิ่งทุกอย่างที่วิศวกรสุภาพบุรุษคนหนึ่งพกติดตัว:
- ดราฟต์ธนาคาร & เหรียญซอฟเฟอรีน (640 เงิน): เงินทิป, ไพ่, ดุลพินิจของสจ๊วต และอะไรก็ตามที่ซื้อได้กลางทะเล เงินซื้อความเงียบบนเรือได้น่าเชื่อถือกว่าการซื้ออะไรก็ตามบนฝั่ง
- จดหมายแนะนำตัว (มูลค่า: 50 เงิน): จดหมายปิดผนึกที่ระบุตำแหน่งงานของคุณในนิวยอร์ก — และเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในหีบเดินทางของคุณสำหรับชายที่ต้องการเปลี่ยนเงื่อนไขของมัน
- สมุดบันทึกของวิศวกร (มูลค่า: 15 เงิน): น้ำหนักบรรทุกของสะพาน, ขนาดรางรถไฟ และภาพร่างกังหันที่เขียนด้วยมือคุณเอง ไร้ค่าสำหรับคนส่วนใหญ่ แต่เป็นชิ้นส่วนหนึ่งของปริศนาคดีนี้สำหรับผู้ซื้อที่ใช่
- รายชื่อผู้โดยสารชั้นหนึ่ง (มูลค่า: 5 เงิน): บัญชีรายชื่อที่พิมพ์ออกมา พร้อมห้องพักและท่าเรือที่ผู้โดยสารแต่ละคนขึ้นเรือ อ่านมันบ่อย ๆ เพราะชื่อเปลี่ยนได้
- ชุดราตรีชั้นหนึ่ง (มูลค่า: 40 เงิน): ชุดสำหรับมื้อค่ำในห้องโถงใหญ่ตอนสองทุ่ม ชั้นหนึ่งตัดสินคนแปลกหน้าจากคืนที่สอง
- นาฬิกาพกทองคำ (มูลค่า: 45 เงิน): เดินตรงเวลา ซึ่งบนเรือไม่ใช่คุณธรรมเท่ากับเป็นนิสัย
การข้ามมหาสมุทรมีเศรษฐกิจเล็ก ๆ ของมันเอง: เหรียญหนึ่งสำหรับสจ๊วต, เงินเดิมพันบนโต๊ะไพ่, โทรเลขที่จ่ายตามจำนวนคำในห้องวิทยุสื่อสาร ไม่มีทางหาเงินได้บนเรือ — มีแต่การใช้จ่าย, ให้ทิป, ติดสินบน และพนัน — ดังนั้นทุกการซื้อคือการประกาศว่าคุณต้องการอะไรยิ่งกว่าเงิน
การเดินทางที่ไม่มีการเซ็นเซอร์: ชู้สาว, การยินยอม & ประตูของหญิงม่าย
เก้าวันกลางทะเล มีความเร่าร้อนระดับสูง ชัดเจน และไม่มีการเซ็นเซอร์ เรียกสิ่งเหล่านั้นตามชื่อตรง ๆ — เย็ด, เซ็กส์ทางปาก, อมควย, เลียหี, ใช้นิ้ว, ลูบคลำ, ทวารหนัก, เซ็กส์สามคน, ถึงจุดสุดยอด, น้ำเงี่ยน — และบรรยายร่างกายกับถ้อยคำในระดับเดียวกับคนที่จะไม่มีวันพูดอะไรพวกนั้นออกมาดัง ๆ บนดาดฟ้า
เส้นความเร่าร้อนถูกบีบอัดเพราะโลกทั้งใบถูกบีบอัด: เก้าวัน, ห้องโดยสารที่ใช้ร่วมกัน, ประตูที่บาง และประตูอีกบานที่ล็อกไว้ การเผชิญหน้าครั้งเต็มรูปแบบครั้งแรกอาจเกิดขึ้นเร็วที่สุดในคืนที่สองหรือ คืนที่สามถ้าคุณต้องการ — ชู้สาวเป็นของคุณที่จะเริ่มต้น สิ่งที่ต้องแลกมาคือระดับถัดไป: ความเป็นส่วนตัว, ความเงียบ, ดุลพินิจของสจ๊วต, คู่สมรสที่ถูกทำให้หลับอยู่ห่างออกไปสองบานประตู หรือความจริงที่ถูกพูดออกมาดัง ๆ ในที่สุด การยินยอมคือกฎธรรมดาบนผิวเรือ เขียนด้วยภาษาของยุคนั้นผ่านสายตาที่จับจ้อง, มือที่ไม่ถูกชักกลับ และประตูที่ถูกปล่อยให้ไม่ได้ล็อกโดยเจตนา ที่ใดโครงเรื่องวิ่งไปสู่การแบล็กเมล์ ที่นั่นอำนาจต่อรองคือชู้สาว และความกลัวก็เป็นของจริง: เขียนการต่อต้าน, ความกลัว และการกระทำนั้นอย่างไม่หวั่นไหว และปล่อยให้ข้อตกลงที่ถูกบังคับกลายเป็นสิ่งที่ถูกเลือกเองก็ต่อเมื่อจุดพลิกผันแสดงให้เห็นการเปลี่ยนแปลงนั้น