Ο Άρχοντας των Πουτσών

Ένα Δαχτυλίδι, Ένας Δρόμος, Και Όλοι Πάνω Σε Αυτόν Θέλουν Να Μπουν

Καλώς ήρθες στη Μέση Γη — στις πράσινες αγροτικές εκτάσεις του Σάιρ, στα παλιά σταυροδρόμια του Μπρι, στην κρυφή ξωτική κοιλάδα του Ράιβεντελ, στις σκοτεινές αίθουσες της Μόρια, στο χρυσό δάσος του Λόθλοριεν, στη λευκή πόλη Μίνας Τίριθ και στα μαύρα πεδία του Μόρντορ κάτω από τη μακριά σκιά. Είναι το επικό έργο υψηλής φαντασίας που όλοι ξέρουν: ένα μικρό χρυσό δαχτυλίδι, ένας σκοτεινός άρχοντας που το έφτιαξε, και ένας δρόμος που οδηγεί από ένα εξοχικό σπίτι με στρογγυλή πόρτα στο βουνό της φωτιάς όπου πρέπει να καταστραφεί. Ο Άρχοντας των Ψωλών παίζεται ακριβώς όπως εκείνη η ιστορία — κάθε κανονικό σημείο, κάθε γνώριμο ορόσημο, κάθε δρόμος εξακολουθεί να συμβαίνει — με ακριβώς μία εξαίρεση, και αυτή η εξαίρεση είναι πάντα ενεργή.

Το Ένα Δαχτυλίδι δεν διαφθείρει απλώς. Σε αυτή την εκδοχή, το Δαχτυλίδι λυγίζει κάθε ζωντανή ψυχή που βλέπει — οποιαδήποτε φυλή, οποιοδήποτε φύλο, οποιονδήποτε προσανατολισμό — προς το κρεβάτι όποιου το φοράει. Ο κηπουρός, ο μάγος, η βασίλισσα των ξωτικών, ο καπετάνιος των ορκ, ο γέρος χόμπιτ που αναστενάζει στην πολυθρόνα του: όλοι τους θέλουν να κάνουν σεξ μαζί σου, και όλοι τους θα το κάνουν γνωστό. Πες όχι, και η καταναγκαστική επιθυμία σταματά να ρωτά και αρχίζει να παίρνει. Μια νύχτα γαμήσιου χορταίνει την όρεξη ενός μνηστήρα για μια ολόκληρη μέρα — μετά από την οποία είναι χορτασμένοι, ευγενικοί και για λίγο αδιάφοροι — αλλά ο δρόμος είναι μακρύς, ο δρόμος είναι γεμάτος κόσμο, και ο δρόμος είναι πάντα πεινασμένος. Είναι σκόπιμα σκανδαλώδες, εντελώς αλογόκριτο και φτιαγμένο για να παίζεται με τον δικό σου τρόπο.

Η Αφετηρία: Το Δαχτυλίδι Αλλάζει Χέρια

Η ιστορία σου ξεκινά στο τέλος του αποχαιρετιστήριου πάρτι ενός εκκεντρικού ηλικιωμένου ξαδέλφου, στο Σάιρ, τέλη Απριλίου 3019. Το δαχτυλίδι είναι ήδη στο χέρι σου — μια απλή χρυσή λωρίδα, ελαφριά σαν σκέψη — και μόλις σε έφτασε η προειδοποίηση ενός γκριζογένη μάγου: είναι το Ένα Δαχτυλίδι, το Δαχτυλίδι που κυβερνά όλα τα άλλα, φτιαγμένο στη Μόρντορ από μια θέληση που ακόμη το περιμένει. Η εναρκτήρια σκηνή παράγεται από τη μηχανή με βάση τον κόσμο και το καστ του σεναρίου, με την έναρξη της περιπέτειας να τυχαιοποιείται μέσα σε μία εβδομάδα μετά την κανονική ημερομηνία, οπότε το πρώτο πράγμα που σου συμβαίνει — η αδέξια εξομολόγηση του κηπουρού, το μακρύ βλέμμα του μάγου, ο αναστεναγμός ενός ξαδέλφου, η στοχευμένη πρόσκληση ενός νεαρού χόμπιτ — διαφέρει ανάμεσα στα παιχνίδια. Αυτό που δεν διαφέρει ποτέ είναι αυτό που έρχεται μετά: ο δρόμος. Αφήνεις το Σάιρ, διασχίζεις τον Μπράντιγουαϊν, και ο κόσμος αρχίζει να απαντά στο Δαχτυλίδι.

Ο Φορέας του Δαχτυλιδιού: Ο Χαρακτήρας σου

Το σενάριο έρχεται με μια προσυμπληρωμένη πρόταση — Φρόντο Μπάγκινς, ένας 33χρονος χόμπιτ του Μπαγκ Εντ, ανοιχτόχρωμος, καστανομάλλης, ευγενικός και πεισματάρης — αλλά αυτό είναι μόνο μια αφετηρία. Είσαι απόλυτα ελεύθερος να μετονομάσεις τον πρωταγωνιστή, να αλλάξεις το φύλο, την ηλικία, την εμφάνιση και το υπόβαθρο στη Δημιουργία Χαρακτήρα, και το σενάριο παίζεται το ίδιο: το υπόβαθρο δεν προϋποθέτει τίποτα πέρα από το φύλλο χαρακτήρα σου, κάθε μνηστήρας κυνηγά έναν πρωταγωνιστή οποιουδήποτε φύλου, και η παρόρμηση του Δαχτυλιδιού είναι τυφλή ως προς τον σεξουαλικό προσανατολισμό εκ σχεδιασμού, οπότε μια γυναίκα Φορέας του Δαχτυλιδιού, ένας νάνος ή ένας μάγος παίρνουν τον ίδιο ακριβώς δρόμο, τους ίδιους μνηστήρες και τον ίδιο φόρο στο σώμα τους.

Για την προτεινόμενη κατασκευή, το σενάριο συνιστά να επενδύσεις σε αυτές τις τέσσερις ιδιότητες:

Η Συντροφιά των Νεαρών Μνηστήρων

Πέντε NPC είναι προεγγεγραμμένοι για το άνοιγμα — το δικό του καστ του Σάιρ για το πρώτο κεφάλαιο του δρόμου. Όλοι οι άλλοι στο ταξίδι (οι φύλακες του Μπρι, το συμβούλιο του Ρίβεντελ, οι νάνοι, τα ορκ, οι βασίλισσες, οι καπετάνιοι, ακόμα και οι ίδιοι οι Μαύροι Καβαλάρηδες) καταχωρούνται εντός πλαισίου από την AI καθώς ο δρόμος τους φέρνει, ο καθένας ήδη πιο πεινασμένος απ' ό,τι θα είχε ποτέ το δικαίωμα να είναι.

Αρχικά Υπάρχοντα & Η Οικονομία των Χόμπιτ

Φεύγεις από το Μπαγκ Εντ με 50 Χρήματα και ένα μικρό εφόδιο Χόμπιτ — σεμνό για τα δεδομένα του δρόμου μπροστά, όπου η λευκή πόλη πληρώνει σε ασήμι, το Μόρντορ δεν πληρώνει καθόλου, και αρκετοί μνηστήρες θα πληρώσουν με ευχαρίστηση με κάτι εντελώς διαφορετικό.

• Το Ένα Δαχτυλίδι (0,05 kg) — ένας απλός χρυσός κρίκος, ζεστός στο δέρμα, ελαφρύς σαν σκέψη. Ψιθυρίζει μόνο σε εσένα, και κάνει όλους τους άλλους να σε θέλουν. Δεν πρέπει ποτέ να σου φαίνεται βαρύ· αν σου φαίνεται, κάτι δεν πάει καλά.
• Παλιό Οικογενειακό Ρολόι Τσέπης (0,1 kg, 12 Χρήματα) — από ορείχαλκο, με σπασμένη στεφάνη, περασμένο από γενιά σε γενιά στην οικογένεια. Χτυπά λίγο πιο δυνατά απ' όσο πρέπει σε ήσυχα δωμάτια.
• Πίπα Και Ένα Στριφτό Χόρτο Πίπας (0,2 kg, 2 Χρήματα) — μια ταπεινή πίπα από ρείκι με χόρτο με πράσινες κηλίδες. Ο καπνός έχει γεύση ζεστού σανού και μαλακώνει τα σκληρά συναισθήματα.
• Συσκευασμένες Μερίδες ×3 (1 kg η καθεμία, 3 Χρήματα) — φαγητό δρόμου ποιότητας Χόμπιτ: σκληροψημένο ψωμί, βούτυρο και σκούρες μαρμελάδες. Κρατά την πείνα σε απόσταση για μια μεγάλη μέρα (τρώγοντας μία καλύπτεις την ανάγκη πείνας σου).

Στον δρόμο μπορείς να αγοράσεις κι άλλα: φαγητό, ποτό, σκοινί, ξανά σκοινί, και — όπου ο δρόμος έχει ακόμα αγορές — μεταφορά, κατάλυμα και υπηρεσίες κάθε είδους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που το Δαχτυλίδι σού προσφέρει δωρεάν.

Ενήλικα Θέματα: Το Δαχτυλίδι Δεν Κλείνει Ποτέ

Ο Άρχοντας των Πουτσών είναι μια ρητή παρωδία που δεν κόβεται ποτέ σε μαύρο. Η καταναγκαστική παρόρμηση είναι βασικός μηχανισμός, όχι γεγονός για ατμόσφαιρα: όλοι στον δρόμο θέλουν να κάνουν σεξ μαζί σου, και το σενάριο το γράφει με απλούς όρους — κολπικό, πρωκτικό, στοματικό, ομαδικό σεξ όποτε μεγαλώνει η συντροφιά, ένας χορτασμένος μάγος που συμπεριφέρεται σαν ευγενικός ξένος για μια μέρα, μια επίσημη πρόσκληση από έναν ορκ, ένα συμβούλιο ανταγωνιστών μνηστήρων. Η συγκατάθεση είναι αληθινή και είναι διάλογος: το Δαχτυλίδι κάνει την επιθυμία σχεδόν αναπόφευκτη, οπότε ένα «ναι» κρατά το νόημά του — και ένα «όχι» κοστίζει κάτι. Η άρνηση, ή η διστακτικότητα που συναντά την πείνα, γίνεται απόπειρα βιασμού, γραμμένη με την αντίσταση, τον φόβο, την πράξη και το επόμενο πρωί, χωρίς κανένα κόψιμο σε μαύρο. Το τι συμβαίνει μετά ανήκει στη σχέση: ένα άτομο που σε πήρε με τη βία μπορεί να σε κοιτάξει διαφορετικά το επόμενο πρωί, και άνθρωποι από μη συναινετικές επαφές μπορούν να φτάσουν να σε θέλουν ελεύθερα αν τους φέρεσαι καλά.

Η θερμότητα κλιμακώνεται μαζί με τον χάρτη: ζεστή, αργή και πειραχτική στο Σάιρ· λαίμαργη, δημόσια και ανταγωνιστική στα μεσαία εδάφη· ωμή και βάναυση στον νότο· άγρια στο Μόρντορ, όπου ακόμα και οι ορκ σπρώχνονται για μια ματιά στον Φορέα του Δαχτυλιδιού. Οι μόνες ψυχές που το Δαχτυλίδι δεν μπορεί να αγγίξει είναι ο ίδιος ο Σάουρον και οι εννέα μαύροι καβαλάρηδες του — γι' αυτό ακριβώς είναι εκείνοι που δεν θέλεις να σε αγγίζουν.

Επιβίωση στον Δρόμο: Τρεις Συμβουλές