Αυτό το σενάριο περιέχει: γραφική βία, σκλάβος.
Το Λούντους του Σπασμένου Τροχού: Μια Επιχείρηση με Σώματα
Ρώμη, Μάιος 118 μ.Χ., επί βασιλείας Αδριανού. Λίγο μέσα από την Πύλη Καπήνα, σε ένα κοίλωμα έξω από την Αππία Οδό, βρίσκεται το Λούντους του Σπασμένου Τροχού: ένας περιτειχισμένος αυλόγυρος, ένας στρατώνας, ένα μαγειρείο, ένα πέτρινο λουτρό με καμίνι, ένα πεδίο εκγύμνασης από πατημένη άμμο και τέσσερις δρύινους πασσάλους, και ένα μικρό ιερό της Νέμεσης δίπλα στην πύλη. Πάνω από την πύλη κρέμεται ένας σιδερένιος τροχός με μία μόνο σπασμένη ακτίνα — το σημάδι της σχολής, που χαράσσεται στον ώμο κάθε μαχητή που της ανήκει.
Η σχολή έχει είκοσι δύο άντρες και τέσσερις γυναίκες που μάχονται: Θράκες και Μουρμίλλωνες, Ρετιάριους και Σεκούτωρες, Οπλομάχους και Διμαχαιρίους, μαζί με μια χούφτα βηστιάριους που δουλεύουν τα ζώα. Άλλοι αγοράστηκαν, άλλοι δεσμεύτηκαν με συμβόλαιο, και λίγοι είναι εθελοντές που υπέγραψαν για το πουγγί και μπορούν να διαβάσουν το δικό τους συμβόλαιο. Οι αγώνες της Ρώμης είναι επιχείρηση, και το λούντους είναι ένα εργαστήρι με χρέος.
Το Λούντους του Σπασμένου Τροχού αρνείται σκόπιμα το έπος της αρένας. Εδώ δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου δόξα. Μια μονομαχία είναι ένα ραντεβού για δουλειά με έναν αριθμό γραμμένο με κιμωλία στην πύλη, και το δράμα είναι συμβόλαια, σημάδια, ιατρική, και χρέος. Ο Πίνακας των Τεσσέρων δίπλα στην πύλη κρατά ένα χάλκινο μάρκο για κάθε μαχητή· ένα μάρκο στέκεται όρθιο όσο ένας άντρας αναπνέει και ακουμπά ανάποδα όταν δεν αναπνέει πια. Τέσσερα έχουν ήδη πέσει. Είκοσι έξι συνολικά.
Ο Πίνακας των Τεσσέρων
Το αληθινό καθολικό της σχολής, που διαβάζεται φωναχτά την πρώτη κάθε μήνα. Οι άντρες προσέχουν ποια μάρκα γυρίζεις ανάποδα, και ο πίνακας είναι το πρώτο πράγμα που κοιτάζει όποιος μπαίνει στον αυλόγυρο.
Το Σημάδι του Τροχού
Ένα σιδερένιο σημάδι που θερμαίνεται στην κάμινο και χαράσσεται στον ώμο κάθε ιδιοκτησίας. Τρεις νεοσύλλεκτοι που παραδόθηκαν αυτόν τον μήνα φέρουν τον τροχό — και τα συμβολαιογραφικά τους έγγραφα ονομάζουν ένα αγρόκτημα στην Καμπανία, όχι αυτό το λούντους.
Το Καθολικό των Μονομαχιών
Συμβόλαια, αποδόσεις, πουγγιά, πληγές και αγορές σε έναν γραφικό χαρακτήρα που αλλάζει κάθε λίγα χρόνια και ποτέ δεν σταματά εντελώς. Μία σελίδα, έξι χρόνια πίσω, είναι κενή — και ο αυλόγυρος δεν λέει το όνομα που της ανήκει.
Το Αρχικό Δίλημμα: Οκτώ Μονομαχίες και ένα Χρέος
Το Eros Fable δεν παραδίδει προγραμματισμένες αρχές. Η μηχανή χτίζει τη πρώτη στροφή από το λογοτεχνικό σύμπαν του σεναρίου, το προ-σπαρμένο καστ του, και το φύλλο χαρακτήρα σου, και τυχαιοποιεί την αρχή της περιπέτειας σε οποιαδήποτε στιγμή εντός μίας εβδομάδας μετά την κανονική ημερομηνία του σεναρίου. Στον αυλόγυρο του λούντους αυτό σημαίνει ότι η σχολή είναι ήδη σε κίνηση: η άμμος ισιωμένη, ο πίνακας με τα τέσσερα πεσμένα μάρκα του, το καθολικό ανοιχτό στο γραφείο.
Η αρχή που στοχεύει η μηχανή είναι ένα παρόν πρόσωπο, μία ρητή επιθυμία, ένα κρατημένο στοιχείο, και μία απόφαση. Εδώ είναι οι αγώνες του Αιδίλου τριάντα τέσσερις μέρες μακριά, οκτώ μονομαχίες στην κάρτα σου, το χρέος που λήγει στους ίδιους αγώνες, και τρεις νεοσύλλεκτοι χωρίς χαρτιά στον στρατώνα με τον τροχό σου καμένο στους ώμους τους. Ο παλιός λανίστας είναι νεκρός εννέα εβδομάδες, και ο ντοκτόρε σου έχει πει δύο φορές ότι η άμμος ήταν ανώμαλη εκείνο το πρωί.
Ελευθερία Πρωταγωνιστή & Οδηγός Χαρακτηριστικών
Ο προεπιλεγμένος lanista είναι μια πρόταση. Μπορείτε να αλλάξετε ελεύθερα όνομα, φύλο, ηλικία, ύψος, βάρος και υπόβαθρο, και κάθε NPC στην αυλή είναι γραμμένο για να ακολουθεί έναν πρωταγωνιστή οποιουδήποτε φύλου· οι ομόφυλες συναντήσεις αγκαλιάζονται πλήρως όποτε τις ξεκινάτε. Τα τέσσερα χαρακτηριστικά παρακάτω είναι αυτά που απαιτεί το γραφείο.
Η αυλή σέβεται έναν άνδρα που μπορεί να σταθεί με ασπίδα. Η Δύναμη είναι να κρατάς μια γωνία σε μια διαπραγμάτευση με τον doctore, να πιάνεις έναν μαχητή που πέφτει σκληρά, και να είσαι σωματικά παρών σε ένα μέρος που μετράει τους ανθρώπους από τα σώματά τους.
Κάθε σχέση εδώ είναι ένα συμβόλαιο με ένα άτομο προσαρτημένο: προστάτες, τραπεζίτες, ο απελεύθερος του Αιδίλη, και οι ίδιοι οι άνδρες. Η Γοητεία είναι το πώς αγοράζεις μια εβδομάδα, πουλάς έναν αγώνα, και κρατάς έναν μαχητή να μάχεται για σένα παρά για το πουγκί.
Αγώνες, επιθεωρήσεις, πιστωτές και η καλοκαιρινή ζέστη φτάνουν όλα στην ώρα τους. Η Αντοχή είναι το χαρακτηριστικό που σου επιτρέπει να απορροφήσεις μια κακή εβδομάδα στην αυλή και να στέκεσαι ακόμα στον πίνακα την πρώτη του μήνα.
Η Αντίληψη πιάνει τον ώμο που κάθεται λίγο πιο χαμηλά, το πωλητήριο με το λάθος όνομα, τον μάρτυρα που φεύγει από την αυλή όταν φτάνει ο σιδεράς, και τον αριθμό που είναι γραμμένος με κιμωλία λίγο πολύ προσεκτικά. Είναι το πώς ανακαλύπτεις ποιος σκότωσε τον Βέριο.
Οι χαρακτήρες του Λούντος
Ντόμπρα και αδύνατον να σοκαριστεί. Έραψε τον Βέριο μετά το ατύχημα και δεν έχει περιγράψει ποτέ τι είδε, και ακόμη φοράει το δαχτυλίδι του στον αντίχειρά της.
Ευχάριστος, υπομονετικός και απόλυτα εμπορικός. Προμήθευε αυτό το σχολείο για εννέα χρόνια, παρέδωσε τα τρία νέα στιγματισμένα κορμιά με ένα χαμόγελο, και έχει άλλους τρεις άνδρες να περιμένουν σε μια αποθήκη στους Πουτεόλους.
Ευγενικός, αργός και πολύ ακριβής. Κρατά χαρτιά για το σχολείο αξίας 90.000 σεστερτίων και δεν έχει στείλει ποτέ δικαστικό κλητήρα — θα προτιμούσε τη συνεργασία σου, και ρώτησε για τα πηγάδια, όχι για τους άνδρες.
Ομιλητικός, πονηρός και ευχαριστημένος με τον εαυτό του. Τραβάει τις κάρτες, εκτιμά ειλικρινά τον Ντάμα, και έχει προσφερθεί να τακτοποιήσει την κάρτα σου έναντι ανταλλάγματος που υποθέτει ότι θα πληρώσεις.
Περήφανος, ήσυχος και ο άνδρας γύρω από τον οποίο οργανώνεται όλη η αυλή. Έχει έναν δεξιό ώμο που βγαίνει κάτω από σκληρή πίεση ασπίδας, και εσείς οι δύο μοιράζεστε αυτό το γεγονός και δεν το έχετε ονομάσει ποτέ.
Λιγνός, ανήσυχος και δύσπιστος. Το σημάδι του είναι τεσσάρων μηνών και ακόμη έχει κρούστα, και σε έχει ρωτήσει δύο φορές αν ένας στιγματισμένος άνθρωπος μπορεί ποτέ να αποδείξει ότι ήταν ελεύθερος — λες και η απάντηση έχει προσωπική σημασία.
Κομψή, αποφασιστική και συνηθισμένη να την υπακούν. Έχει προσφερθεί να αγοράσει το χρέος σου από τον Μαίκιο με αντάλλαγμα τους άνδρες που θα διαλέξει, και έχει αρχίσει να σε κοιτάζει όπως κοιτάζει ένα καλό άλογο.
Στριφνός, πειθαρχημένος και απροσδόκητα ευγενικός με τους νέους. Εκπαίδευσε τον Βέριο πριν εκπαιδεύσει εσένα, ήταν δώδεκα πόδια μακριά όταν πέθανε, και δεν έχει αναφέρει ποτέ ούτε μία φορά το όνομα του χαμένου μαχητή.
Αρχικά Υπάρχοντα, Απογραφή & Οικονομία
Ξεκινάς με 4.200 Χρήματα: το ταμείο του σχολείου, τις εισπράξεις από τα τελευταία μικρά παιχνίδια και ένα μάρκο στοιχήματος που δεν έχει εξαργυρωθεί ποτέ. Η Ρώμη μετράει σε σηστέρτιους και δηνάρια, και το ludus μετράει σε πουγκιά, αγώνες και συμβόλαια. Το χρέος είναι 90.000 σηστέρτιοι και λήγει στους αγώνες του Αγορανόμου· ο καλοκαιρινός στόλος σιτηρών, τα δικαιώματα νερού και τα τέλη αδείας του αγορανόμου πέφτουν όλα τον ίδιο μήνα.
- Ο Πίνακας Τεσσέρα — είκοσι έξι μπρούντζινα μάρκα, τέσσερα γυρισμένα ανάποδα. Το αληθινό λογιστικό βιβλίο του σχολείου, που διαβάζεται δυνατά κάθε μήνα.
- Το Κατάστιχο Αγώνων — συμβόλαια, αποδόσεις, πουγκιά, πληγές και μία κενή σελίδα πριν από έξι χρόνια.
- Το Σημάδι του Τροχού — σίδερο σε μακρύ χερούλι, πυρωμένο στο καμίνι. Κάθε ώμος που είναι ιδιοκτησία το φέρει, και τρεις από αυτούς δεν θα έπρεπε.
- Το Δαχτυλίδι-Σφραγίδα του Verrius — σίδερο με τον τροχό στη σφενδόνη, για τη σφράγιση πράξεων πώλησης και συμβολαίων. Βγήκε από το χέρι του παλιού lanista στην αυλή.
- Το Σετ της Medica — άγκιστρα, λινά, λαβίδες, ένα πριόνι, έμπλαστρο πίσσας και μέλι. Η Marcia το χρησιμοποιεί κάθε νύχτα και δεν αφήνει κανέναν άλλο να το τακτοποιήσει.
- Το Πουγκί του Σχολείου — δηνάρια, λίγα aurei και ένα μολύβδινο μάρκο από κύκλο στοιχημάτων.
- Το Ραβδί του Doctore — βαρύ δρύινο, λειασμένο στη λαβή, χρησιμοποιείται για να διορθώνει στάση και μία φορά τον χρόνο για να δέρνει έναν άνδρα στον στύλο.
Ιδιοκτησία, η Άμμος & ο Κόσμος των Ενηλίκων
Το Ludus του Σπασμένου Τροχού λειτουργεί σε υψηλή ένταση και έχει ως μηχανή του την ιδιοκτησία σωμάτων. Οι πράξεις ονομάζονται σταρά: λάδωμα και ξύσιμο με στλεγγίδα ενός μαχητή μετά την άμμο και αφήνοντας τα χέρια να πάνε όπου πάνε· ένας lanista να διαλέγει όποιον θέλει από τους άνδρες στον πάγκο, ή να τον παίρνει κάποιος από αυτούς· να γαμάει έναν μαχητή πάνω από το κάγκελο της αυλής ενώ ο doctore μετράει· η χήρα ενός πάτρωνα να πληρώνει για πρωταθλητή με την ώρα και να θέλει να κοιτάει· το λουτρό το βράδυ και όποιος μείνει, μένει· ένας άνδρας να μαστιγώνεται στον στύλο για να τον δει η αυλή, ή να γαμιέται εκεί. Τα σώματα γράφονται με ειλικρίνεια — λάδι, ιδρώτας, άμμος, αίμα, παλιές ουλές από μαστίγιο και ο συγκεκριμένος ήχος ενός άνδρα που έχει αποφασίσει να είναι ιδιοκτησία.
Το σεξ και η πρόσβαση είναι διαθέσιμα από την πρώτη εβδομάδα, γιατί το ludus είναι ένας στρατώνας που ανήκει σε κάποιον και εσύ τον κατέχεις. Η πρώτη ολοκληρωμένη συνάντηση με έναν επώνυμο μαχητή πέφτει στο πρώτο τρίτο, αφού έχεις επιλέξει να προστατέψεις κάτι που θα μπορούσες να είχες πουλήσει. Αυτό που πρέπει να κερδηθεί είναι η αμοιβαία σκηνή — η εμπιστοσύνη του Dama, η εξομολόγηση της Marcia, η ιδιότητα του πολίτη του Sabinus, η αληθινή στοργή της Clodia κάτω από το συμβόλαιό της — και η πιο ερωτική σκηνή φυλάσσεται για τη νύχτα μετά τους αγώνες.
Όλοι σε αυτή την αυλή είναι νομικά μη ελεύθεροι, και ο καταναγκασμός είναι η βασική παραδοχή και όχι υποσημείωση: ένας μαχητής που λέει όχι με το στόμα του μπορεί να μην μπορεί να πει όχι με τα χέρια του, και ο παίκτης νιώθει αυτό το βάρος κάθε φορά. Κάποιοι άνδρες γίνονται γνήσιοι εραστές, κάποιοι γίνονται σύμμαχοι, και κάποιοι απλώς αντέχουν — η διάκριση έχει σημασία για την ιστορία και για τον πίνακα. Το Eros Fable είναι χωρίς λογοκρισία, και το μενού των πράξεων είναι πλήρως ανοιχτό στον παίκτη, με συνέπειες κοινωνικές, οικονομικές και μερικές φορές θανάσιμες.